หลังพ่นเสาไฟสีดำออกมา ลายสักบนร่างของมังกรใต้พิภพสายเพลิงก็จางหม่นลงอย่างรวดเร็ว ปีกทั้งคู่ของมันดูโบยบายอย่างไร้แรง
ใต้ท้องฟ้ายามราตรีสีสนิท มังกรใต้พิภพสายเพลิงบินวนครึ่งวงกลม กลับมายังด้านข้างหลินชีเย่ แล้วร่อนลงบนหลังคาตึก ดวงตาสีส้มอำพันรูปแยงเหลือบกลับฉายความเหนื่อยล้าที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"หงเหยียน เป็นอะไรไป"
หลินชีเย่เห็นดังนั้น ความสงสัยจึงผุดขึ้นในดวงตา
มังกรใต้พิภพสายเพลิงคำรามเบา ๆ ให้หลินชีเย่ฟัง แล้วพับปีกแนบลำตัว เขาพยักหน้าเหม่อมองอย่างครุ่นคิด จากนั้นโบกมือเบา ๆ ก็ส่งหงเหยียนกลับไปยังโรงพยาบาลจิตเวชทวยเทพ
"เกิดอะไรขึ้น" เสิ่นชิงจู๋ถาม
"สายเลือดตื่นขึ้น นางต้องใช้เวลาย่อยพลังพรสวรรค์ คงต้องหลับไปอีกช่วงหนึ่ง"
เสิ่นชิงจู๋พยักหน้า แล้วหันไปมองยังทิศของจารึกเทพผ้าคลุมแดง เปลวไฟรอบตัวอีกฝ่ายถูกหงเหยียนกลืนกินจนหมดสิ้น อุณหภูมิลดลงอย่างรวดเร็ว แม้ยังมีเส้นไฟลอยวนอยู่ในอากาศบ้าง แต่ก็อยู่ในระดับที่ทั้งสองพอจะทานได้
ถ้าจะฆ่าเขา นี่คือโอกาสที่ดีที่สุด
ทั้งสองมองหน้ากันครู่หนึ่ง แล้วกระโดดลงจากยอดตึกพร้อมกัน สายลมกระโชกพัดผ่านร่างทั้งสอง ในจังหวะที่กำลังจะแตะพื้น กิ่งไม้สองกิ่งก็ทะลุดินขึ้นมา พันรัดร่างพวกเขาเหมือนเชือกที่นุ่มหยุ่น โยงตัวโค้งผ่านอากาศเป็นวงโค้งงดงาม แล้วพุ่งเข้าหาจารึกเทพผ้าคลุมแดงในระยะไกล!
"หมู่หมู่"
"เฮยโถ!!"
ซวก ซวก ซวก!!
จรวดแบบติดตั้งสามลูกพุ่งออกจากตัวหมู่หมู่ ลากหางเพลิงยาวเหยียด บินตรงเข้าหาใบหน้าของจารึกเทพผ้าคลุมแดง!