ตอนนี้เสิ่นชิงจู๋งงอยู่พอสมควร
เดิมทีเขากำลังงีบหลับอยู่ในห้องทำการของตัวเอง แต่จู่ ๆ อาซากุระ เค็นก็เคาะประตูเข้ามา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มประหลาดที่บรรยายไม่ถูก พลางทำท่าทางประปรายอธิบายอะไรบางอย่าง แล้วยืนรออยู่ข้างประตู ทำท่าเชิญอย่างเคารพนบนับ
เสิ่นชิงจู๋มึนงงในใจ แต่ก็ยังรักษาอิริยาบถไว้เต็มขั้น เขาส่งสายตาเย็นชามองอาซากุระ เค็นเพียงครั้งเดียว แล้วจึงเดินตามไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน
หลังจากนั้น พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูบานนี้
เพื่อรักษาความลับเรื่องรสนิยมพิเศษของใหญ่ท่านหัวหน้ากลุ่ม สมาชิกกลุ่มสังหารดำคนอื่น ๆ ถูกอาซากุระเคนสั่งให้สลายตัวไปหมด เหลือเพียงลูกน้องสนิทอย่างอิโมริ ยูที่ยังค้างอยู่เคียงข้าง เมื่ออิโมริ ยูได้ฟังคำบรรยายของอาซากุระเคนเรื่องสองคนข้างในนั้น สีหน้าของมันก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยอารมณ์ขันทันที
ครั้นแล้ว ใหญ่ท่านหัวหน้ากลุ่มก็ชอบกินเมนูแบบนี้นี่เอง……
ไม่น่าแปลกใจเลย ที่ผ่านมาผู้หญิงมากมายย่างกรายเข้ามาอยู่รอบตัวหัวหน้ากลุ่ม แต่เขาก็ไม่แม้แต่จะเหลือบมองสักครั้ง
เสิ่นชิงจู๋ส่งสายตาเคลือบแคลงมองประตูบานนั้น แวบแรกก็ไม่เข้าใจว่าคนนี้กำลังจะเล่นลีลาอะไร ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเขาก็ยืนมือเปิดประตูห้องออก
กรี๊ดดด!
เมื่อประตูเปิดออก แสงสีน้ำเงินอมม่วงก็สาดส่องลงบนใบหน้าของเขา เขามองห้องพร้อมเสน่ห์สุดป่ะนะนี่ตรงหน้าอย่างตาละวาง แล้วก็มัวยืนค้างอยู่ตรงนั้นทั้งตัว
ใจกลางห้องที่บรรยากาศฟุ้งเฟ้อนั้น ชายสองคนในชุดสูทประดับลูกปัดแวววาวที่หล่อจนพูดยากกำลังนั่งอยู่บนโซฟา มุมปากยกยิ้มเหมือนหมาป่าสองตัวที่สวมลวดหนังคาวบอย กำลังรอเหยื่อเดินเข้าฉากอยู่