สามนาทีก่อนหน้า
อามามิยะ ฮารูกิ ฮารุกิ ที่เปลี่ยนใบหน้าด้วยวิชาปลอมตัว ถือใบปลิวที่ถูกพับมาหลายครั้ง เดินมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูสโมสรคุโรกุโท
เขาเงยหน้ามองหน้าร้านที่ไร้ผู้คนสนใจ แล้วก็เหลือบสายตาไปที่โปสเตอร์แสงสีเสียงเพลงที่ติดอยู่ทางเข้า ตรงกลางโปสเตอร์เป็นหนุ่มผมทองใส่เสื้อผ้าจัดจ้าน ยิ้มแย้มถ้วยเหล้าในมือ ราวกับกำลังจะชนแก้วกับใครสักคน
สีหน้าของอามามิยะ ฮารุกิ ตึงเกร็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ตอนที่เจ้าของร้านบะหมี่ยื่นใบปลิวนี้ให้เขา ก็เคยบอกว่ามีเพื่อนเปิดร้านอยู่ที่โดตงบง แต่คนในร้านดูเหมือนจะไม่พอ และบอกด้วยว่าถ้าเขาถูกเจ้าของร้านนี้รับเข้าทำงาน คงหาเงินได้ไม่น้อยในเวลาอันสั้น
ดังนั้นอามามิยะ ฮารูกิ จึงถือใบปลิวนี้เดินมาถึงที่นี่
ในตอนแรกเขาคิดว่านี่เป็นแค่ร้านอาหารธรรมดา แต่พอได้ยืนอยู่หน้าร้านด้วยตัวเอง เห็นโปสเตอร์เต็มไปด้วยสัญญาณแอบแฝงและโทนสีการตกแต่งภายใน เขาถึงกับรู้ตัวว่า… นี่คือร้านโฮสต์
ประตูกระจกที่ปิดสนิทสะท้อนเงาของอามามิยะ ฮารุกิ ในภาพสะท้อนนั้น ยังมีร่างชุดขาวผมขาวถือร่มยืนอยู่เบื้องหลัง
“นี่มันร้านโฮสต์นะ” เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหูของอามามิยะ ฮารุกิ
“…ฉันก็เห็นแล้ว”
“นายจะเข้าไปทำงานที่นี่จริง ๆ เหรอ” เสียงนั้นหยุดครู่หนึ่ง “เจ้าของดาบวากัสึคูโต ผู้ต้องหาระดับ[วิญญาณอสูรร้าย] ชายหนุ่มผู้มุ่งมั่นจะเปลี่ยนแปลงประเทศนี้… กำลังจะไปเป็นโฮสต์งั้นเหรอ”