"อะไรมันระเบิด?"
"ไม่รู้สิ! เหมือนเสียงมาจากทางตะวันออกนะ"
"โรงงานไหนไฟไหม้หรือเปล่า?"
"อาจจะ..."
"......"
คนเดินถนนรอบด้านชี้ชวนกันมองไปยังที่ที่แสงไฟลุกวาบอยู่ไกล ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย
ตึม——!!
เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง ครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิม จนแผ่นดินแทบสั่นสะเทือน
ยูรินะคว้ามือเซียวจินเอาไว้ จ้องมองไปยังทิศทางที่เสียงระเบิดดังมาอย่างแน่วแน่ ไม่รู้ทำไมแต่ในใจของเธอกลับรู้สึกไม่ค่อยดี
"ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์! ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว!!"
เสียงหลายเสียงดังขึ้นที่ปลายถนน สีหน้าของเซียวจินเปลี่ยนไปทันที
ยูรินะหันไปมอง เห็นชายคลุมเสื้อคลุมสีแดงซึ่งเป็นจารึกเทพกำลังเดินอย่างช้า ๆ มาจากกลางถนนอีกฝั่ง คนเดินถนนสองข้างทางเมื่อเห็นเขาต่างก็คุกเข่าลงกับพื้น ก้มหน้ากราบไหว้
"กราบเรียนจารึกเทพ!"
"กราบเรียนจารึกเทพ!"
"......"
ทุกที่ที่เขาผ่านไป ไม่มีใครลุกอยู่ได้อีกต่อไป เหมือนฝูงปลวกที่ตระหนกสั่นขวัญ คุกเข่าลงพื้นพร้อมกันดุจน้ำขึ้นน้ำลง
"พี่เซียวจินคะ มันคือจารึกเทพ..."
"หนีเร็ว!!"
เซียวจินไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า รีบดึงข้อมือยูรินะแล้วพาเดินไปยังหัวมุมถนน
แม้ระยะห่างจากจารึกเทพผ้าคลุมแดงจะยังไกลมาก แต่ท่ามกลางผู้คนที่คุกเข่าลงดุจกระแสน้ำ สองเงาที่เดินสวนทิศขึ้นมากลับโดดเด่นเป็นที่สะดุดตายิ่ง จารึกเทพผ้าคลุมแดงที่เดินอยู่กลางถนนให้ดวงตาซ้ายปรากฏวงแสงสีแดงขึ้น กำลังล็อกเป้าไปยังทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว
ติง——!
เหรียญเหรียญหนึ่งตกลงมาจากฟ้า กระแทกพื้นดังกังวานใส ๆ