ท้องฟ้าด้านตะวันออกเริ่มสว่าง
ยามรุ่งสาง หลังปฏิบัติภารกิจค้นหาประจำวันเสร็จ หลินชีเย่กลับมาที่หน้าสโมสรคุโรกุโทตรงเวลา และอามามิยะ ฮารูกิก็มารออยู่ที่นั่นนานแล้ว
ทั้งสองแสร้งเป็นเพิ่งดื่มเหล้ากันเสร็จ เดินขึ้นบันได เลือกห้องวีไอพีที่ไม่มีใครอยู่นั่งลง แล้วล็อกประตูจากด้านใน
“ผมเจอปัญหาบางอย่าง” อามามิยะ ฮารูกินั่งลงบนโซฟาตรงข้ามหลินชีเย่
“อะไร?”
“วันนี้ตอนที่ผมไปค้นหาอาณาเขตของก๊กวิญญาณเพลิงฝ่ายตะวันตก เจอคนน่าสงสัยสองสามคน คอยเดินวนอยู่แถวธุรกิจของก๊กวิญญาณเพลิง ทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ เหมือนกำลังสอดแนมข่าวสาร” อามามิยะ ฮารูกิพูดจริงจัง “แถมผมยังพบว่าก๊กวิญญาณเพลิงถูกกวาดล้างไปหมดแล้ว ตอนนี้ที่นั่นกลายเป็นที่ซุกหัวนอนของคังคาวะไปเรียบร้อย”
“ยังมีคนแอบส่องกำลังจัดวางของคังคาวะอยู่งั้นเหรอ?” หลินชีเย่ถามอย่างแปลกใจ
“น่าจะใช่ แถมฝ่ายนั้นมีองค์กรมีวินัย แบ่งหน้าที่ชัดเจนมาก ไม่น่าจะเป็นฝีมือพวกแก๊งเล็ก ๆ ที่ชอบลุยน้ำขุ่นหวังกินเศษได้”
ไม่ใช่แก๊งเล็กงั้นสินะ…
“ไม่ใช่กลุ่มหนำซาหรอ?” หลินชีเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คันไซแหล่งนี้เดิมทีก็เป็นเขตของกลุ่มหนำซาอยู่แล้ว คังคาวะยื่นมือมาถึงแถวนี้ ทีท่ายังโอ่อ่าขนาดนี้ กลุ่มหนำซาไม่มีทางกลืนเลือดกลืนหมากอยู่เงียบ ๆ หรอก ถ้าจะบอกว่าคนของกลุ่มหนำซาแอบส่องกำลังของคังคาวะเพื่อเตรียมลงมือ ก็มีความเป็นไปได้สูงมาก”