สามนาทีหลังจากที่หลินชีเย่จากไป ร่างคนคลุมผ้าคลุมสีขาวก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศบนชายหาดอย่างกะทันหัน
ชายวัยกลางคนใบหน้าเคร่งขรึม มีรอยแผลยาวสีแดงเข้มกลางคิ้ว ดวงตาของเขากวาดมองผ่านชายหาดมืดสนิทอย่างเงียบสงบ ก่อนจะหยุดอยู่ที่วงเวทสีดำที่ถูกย่ำจนรุ่งริ่ง
ดวงตาซ้ายของเขาหดตัวขึ้นทันที วงแสงสีขาวเล็กจนแทบมองไม่เห็นหมุนวนอยู่ในลูกตา ล็อกเป้าไปที่ลวดลายดำบนพื้น
“กำลังถอดรหัสองค์ประกอบ……”
“ถอดรหัสองค์ประกอบเสร็จสิ้น พบถ่านไม้ เกลือ หินทราย ควอทซ์……ไม่พบร่องรอยความศักดิ์สิทธิ์”
“ตรวจพบปฏิกิริยาพลังจิตอ่อนแรง สรุปว่าเป็นร่องรอยของผู้รุกรานที่ปลุกเดิมพันโทสะของเทพเจ้า กำลังวิเคราะห์ระดับอันตราย……ข้อมูลที่ทราบมีน้อยเกินไป วิเคราะห์ระดับอันตรายไม่สำเร็จ”
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ต่อเนื่องก้องอยู่ในหูชายคลุมผ้าคลุมสีขาว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาอ้าปาก พึมพำกับตัวเอง
“อีกแล้วผู้รุกราน……สองปีที่ผ่านมา มีบันทึกการบุกรุกของคนภายนอกมาแล้วหลายครั้ง และจุดขึ้นฝั่งก็อยู่ใกล้เคียงกันทั้งหมด……พวกมันหลบเลี่ยงการเฝ้ามองของพระผู้เป็นเจ้าได้อย่างไร และมาจากทางไหนกันแน่”
เขาจ้องมองลวดลายสีดำอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้นมองถนนที่คดเคี้ยวไปตามหน้าผาสูงชัน
เขาสูดจมูกเย็นชา เท้าจิ้มพื้นเบา ๆ ร่างทั้งร่างกระโดดขึ้นเหมือนไร้น้ำหนัก แล้วลอยลงมาเบา ๆ บนถนน
“ดึงภาพจากกล้องวงจรปิดทุกตัวบนถนนเส้นนี้ ตรวจคนต้องสงสัยทั้งหมดในช่วงสองชั่วโมงก่อนและหลังเวลาที่เกิดเดิมพันโทสะของเทพเจ้า” เขาเอ่ยขึ้นอย่างเงียบสงบ