ตึง—!
เสียงระเบิดดังมาจากแดนไกล หลินชีเย่และอามามิยะ ฮารูกิที่กำลังตามหายูริ โคคุเท็ตสึต่างหยุดฝีเท้าพร้อมกัน
"เป็นทางฝั่งโดทงโบริ สโมสรเกิดเรื่องแล้วหรือเปล่า" หลินชีเย่ขมวดคิ้วแน่น
"ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว" อามามิยะ ฮารูกิปิดดวงตาลง ใช้สายฝนรับรู้คลื่นสัมผัสภายในเมืองนี้ "ฉันสัมผัสได้แค่สองแรง คนหนึ่งมุ่งไปโดทมโบริ อีกคน... อยู่กับพ่อหัวหน้าใหญ่ของก๊กสังหารรัตติกาล"
หัวใจของหลินชีเย่กระตุกวูบ
เขารู้ดีว่าผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์มีอิทธิพลแค่ไหน เมื่อพี่หยิ่งคนดื้อรั้นแบบนั้นเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย เกิดเรื่องขึ้นย่อมเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เสิ่นชิงจู๋ไม่มีดาบมากัตสึ ไม่มีสัตว์อัญเชิญ พึ่งเพียงดาบตัดวิญญาณเพียงเล่มเดียว เป็นคู่ต่อสู้ของผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้แน่
ทั้งสองมองหน้ากันอย่างรวดเร็ว
"แยกกันไปช่วยคน"
"โอเค"
"หัวหน้าใหญ่คนนั้นไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่น ถ้าฉันไปก็คุยกันไม่รู้เรื่อง นายไปช่วยเขา ส่วนฉันไปช่วยลุงเคียวสุเกะกับยูรินะ"
"ไม่มีปัญหา พอจัดการตรงนี้เสร็จ ฉันจะไปสมทบกับนาย"
พูดจบ ทั้งสองไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว พุ่งกระชากออกไปคนละทิศละทาง!
ร่างของอามามิยะ ฮารูกิหลอมรวมเข้ากับสายฝน กระพริบตัวต่อเนื่อง แวบเดียวก็หายไปจากสายตาของหลินชีเย่ ส่วนหลินชีเย่แบกหมู่หมู่ไว้บนหลัง ซึ่งมันแปลงร่างเป็นเป้พ่นแรงขับ พาหลินชีเย่ทะยานขึ้นฟ้าทันที
……
สโมสรคุโรกุโท
ควันหนาม้วนตัวลอยขึ้นจากสโมสรที่แหลกลาญ อาคารสองชั้นหลังนี้ถูกระเบิดจนพังราบไปแล้ว ก้อนหินและเศษกระจกเกลื่อนกลาดพื้น ที่มุมหนึ่งของซากปรักหักพัง ป้ายไฟนีออนที่เขียนว่า "คุโรกุโทคลับ" ก็หักเป็นท่อน ๆ ดับสนิทไปแล้ว