ภายในห้องทำงานของผู้อำนวยการสำนักงานการศึกษาแห่งนครหยาง หวังหยางกำลังนั่งตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ในมือถือตะเกียบพู่กันสีทองอ่อน ปลายพู่กันมีปราณบริสุทธิ์บางเบาพันวนอยู่
หลังจากตรวจทานอย่างละเอียดแล้ว เขาจึงค่อย ๆ คัดรายชื่อทีละขีดลงบนแผ่นกระดาษวิญญาณที่วางอยู่บนโต๊ะ แผ่นกระดาษนั้นส่งกลิ่นหอมสดชื่นของไผ่เขียวชอุ่มออกมา เมื่อเขียนเสร็จ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเติมอีกสองสามขีด
ประทับตราราชการและตราส่วนตัวของตนลงไป จากนั้นจึงพับเอกสารอย่างประณีต หวังหยางเดินไปหยุดหน้าเตากำยาน เมื่อจุดธูป ควันสายหนึ่งก็ลอยขึ้นไปจนถึงระดับหนึ่ง ก่อนจะหายวับไปเอง
“น้อมเชิญเทพผู้ทรงเกียรติ โปรดรับบัญชาและคุ้มครองขวัญวิญญาณ”
“ควันธูปส่งถึงประตูตำหนักสวรรค์ ขอกราบทูลแด่เทพสุริยัน”
หวังหยางกล่าวด้วยความเคารพอย่างยิ่ง พลางวางฎีกาที่เขียนเสร็จแล้วไว้ใต้เตากำยาน เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ฎีกาก็หายไปแล้ว เหลือเพียงควันธูปที่ยังคงลอยขึ้นไม่ขาดสาย
หวังหยางถอนหายใจอย่างโล่งอก ค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น แล้วใช้มือคลึงหว่างคิ้วเบา ๆ
“รายชื่อปีนี้ถือว่าส่งรายงานขึ้นไปแล้ว” หวังหยางเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานอย่างช้า ๆ สายตาทอดออกไปนอกหน้าต่าง ด้านนอกมืดสนิท มีเพียงแสงไฟฟ้าจาง ๆ ที่กะพริบอยู่
“เตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม งั้นก็ไปกันเถอะ” เสียงของไป๋เทียนเทียนดังก้องไปทั่วห้อง เสียงใสกระจ่างนั้นทำให้ฟางไป๋รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง
“ไม่ต้องกังวลเรื่องโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งนครหยาง ทางอาจารย์อาของฉันไปทักทายไว้แล้ว” ไป๋เทียนเทียนพูดต่อ ราวกับมองออกว่าฟางไป๋กำลังกังวล
ฟางไป๋ส่ายหน้า “ฉันต้องไปยืนยันด้วยตัวเอง”