“นี่มันอะไรกัน การแข่งขันมัธยมของนครหยางหรือ?” ไม่ใช่แค่ฟางไป๋คนเดียวที่สงสัย
เสิ่นโม่เอ่ยถามขึ้นทันที คนอื่น ๆ ก็มองหลิวอันด้วยแววตาฉงน
“พวกเธอน่าจะรู้จักการแข่งขันมัธยมเขตมนุษย์กันอยู่แล้ว นี่คือการแข่งขันที่ไท่หยางเจินจวินจัดขึ้นทุกเดือนธันวาคม เพื่อเฟ้นหาอัจฉริยะที่สวรรค์เลือก อีกทั้งยังเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการเข้าสู่สำนักศึกษาชั้นนำทั้งห้า นอกเหนือจากการสอบเข้ามหาวิทยาลัย”
พูดถึงตรงนี้ หลิวอันหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเน้นเสียงหนักแน่นขึ้น “การแข่งขันนี้มีเกณฑ์คัดเลือกสูงมาก เขตมนุษย์มี 9 แคว้น 72 มณฑล 108 เมือง แต่ละเมืองส่งผู้เข้าแข่งขันได้เพียง 3 คนเท่านั้น พวกเรายังต้องแข่งขันกับโรงเรียนมัธยมอื่น ๆ ในนครหยางด้วย”
“ทั้ง 6 คนในทีมฝึกซ้อมของพวกเธอตอนนี้ ก็จะเหลือไว้ได้แค่ 3 คน เพื่อไปแข่งรายการมัธยมของนครหยาง”
ฟางไป๋เลิกคิ้ว “ทั้งเมืองมีได้แค่ 3 คน? แข่งขันกันดุเดือดเกินไปแล้ว”
หลิวอันพยักหน้า สายตากวาดมองเด็กหนุ่มทั้งหกตรงหน้า น้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย “ถูกต้อง อัจฉริยะจากโรงเรียนมัธยมทุกแห่งในนครหยางจะมารวมกันเพื่อคัดเลือก รอบแรกเป็นการคัดเลือกภายในโรงเรียน จากทั้งหกคนในทีมฝึกซ้อมของเรา สุดท้ายจะเลือกเพียงสามคนเป็นตัวแทนโรงเรียนลงแข่งในเขตนครหยาง ผ่านเขตนครหยางไปได้เท่านั้น ถึงจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันมัธยมเขตมนุษย์”
หลิวอันอธิบายซ้ำอีกครั้ง คราวนี้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
สวี่ถงเกาศีรษะ พึมพำเสียงเบา “หกคัดสาม หมายความว่าพวกเราต้องประลองกันเองด้วยหรือ?”
พอได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหลายคนในสนามก็แตกต่างกันไป บ้างแววตาเปี่ยมความคาดหวัง บ้างก็เคร่งเครียด