หลังจากจางถูอธิบายเรื่องต่าง ๆ ไปเป็นชุด ตั้งแต่ตารางฝึกซ้อม การซ่อนก้นกรุ ไปจนถึงการซ่อนมรรคสืบทอด ฟางไป๋กลับคิดว่า หากอีกฝ่ายเปิดเผยมรรคสืบทอดออกมา ก็น่าจะทำให้คนอื่นลดความระแวดระวังลงได้
ชื่อเสียงของสายปราณเย็นนี่นะ!
ฟางไป๋กลับมายังห้องพักเดี่ยวของตัวเอง ยามค่ำคืนเงียบสงัด ท้องฟ้ามืดมิด มีเพียงดาวริบหรี่ไม่กี่ดวงส่องแสงจาง ๆ
เขาเหนื่อยมาทั้งวัน เพิ่งลงจากเรือเวทก็ถูกลากตัวไป แล้วก็จับพลัดจับผลูไปย่างปลาเสียสองตัว วันนี้หาได้ยากที่เขาไม่ได้ขัดสมาธิบำเพ็ญเพียร แต่กลับนอนแผ่หลับสนิทอยู่บนเตียง เพื่อเตรียมตัวรับการฝึกพิเศษในวันพรุ่งนี้
ฟางไป๋มุดอยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียง โผล่ออกมาเพียงศีรษะ กลิ่นสนหิมะหอมขมจาง ๆ ลอยมาแตะจมูกเป็นระลอก
“ไม่ถูกแล้ว!”
กลิ่นนี้มาจากไหน? ฟางไป๋พลิกตัวลุกพรวดจากเตียง หยิบกระบี่ซวงฮวาออกมาจากถุงเก็บของ แล้วใช้ญาณวิญญาณสำรวจทั่วทั้งห้อง
“?”
ในญาณวิญญาณปรากฏเงาร่างที่ฟางไป๋เคยเห็นมาก่อน ฉู่มู่เสวี่ยแอบย่องเข้ามาในห้องพักเดี่ยวของเขา
“ดึกดื่นป่านนี้ เธอคิดจะทำอะไร!” ฟางไป๋ชี้กระบี่ชิงเฟิงไปทางฉู่มู่เสวี่ย พลังเวทถูกรั้งไว้ ปราณเย็นพันล้อม แสงเย็นวาบหนึ่งควบแน่นอยู่ที่ปลายกระบี่
ฉู่มู่เสวี่ยยกมือทั้งสองขึ้น เธอไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่ก่อนที่เธอจะอธิบายจุดประสงค์ ฟางไป๋ไม่มีทางวางกระบี่ในมือลงแน่ คนที่ถูกปลุกกลางดึกน่ากลัวจะตาย