หลังจากเซี่ยชิงเฟิงคำนับจักรพรรดิเซียวคังหยวนแล้ว ก็เริ่มอธิบายความคิดของตนอย่างช้า ๆ “หากต้องการทำชลประทานคันนาให้สำเร็จ...”
เขาอธิบายตั้งแต่การสำรวจภูมิประเทศ การวางผังและออกแบบคันนา การเตรียมงานก่อนก่อสร้าง วัสดุดินที่เหมาะสม การขุดคลอง ไปจนถึงการบำรุงรักษาในภายหลังอย่างครบถ้วน
เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น เขายังหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งจากโต๊ะของเฉียวหงจวิ้นมาวาดภาพให้จักรพรรดิทั้งสองดู ทำให้พวกเขาเข้าใจได้ง่ายกว่าเดิม
เซียวคังหยวนกับเฉียวหงจวิ้นต่างก็ไม่ใช่ผู้ที่ไม่เคยพบเห็นโลกกว้าง ทว่าหลังฟังเซี่ยชิงเฟิงบรรยายแนวคิดของตนแล้ว พวกเขาก็เห็นว่าเกษตรกรอาจเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ดียิ่งขึ้น ทั้งยังประหยัดเวลาในการชลประทานอีกด้วย
เกษตรกรย่อมมีแรงกายเหลือเฟือสำหรับบุกเบิกที่ดินรกร้างไร้เจ้าของ หากดำเนินการชลประทานคันนาได้ บางทีผลผลิตธัญพืชอาจเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
อย่างไรเสีย เกษตรกรก็ทำมาหากินด้วยผืนดิน หากถึงเวลานั้นมีการออกคำสั่งอนุญาตให้พวกเขาบุกเบิกที่รกร้างเพิ่มขึ้น ชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎรราชวงศ์เซิ่งหยวนก็ย่อมดีขึ้น
แววตาที่เซียวคังหยวนมองเซี่ยชิงเฟิงเริ่มร้อนแรงขึ้น เขายอมรับตามตรงว่าในช่วงที่ครองราชย์ ตนไม่ได้สร้างผลงานด้านการยกระดับความเป็นอยู่ของราษฎรมากนัก ทำได้เพียงรักษาความมั่นคงของราชสำนักอย่างกลาง ๆ
แต่หากประกาศใช้วิธีของเซี่ยชิงเฟิง บางทีในประวัติศาสตร์ก็อาจมีชื่อของเขา เซียวคังหยวน ถูกจารึกไว้อย่างโดดเด่น
หลังเซี่ยชิงเฟิงกล่าวถึงประโยชน์ของการชลประทานคันนาแล้ว จู่ ๆ ก็เลิกชายเสื้อคุกเข่าลง “ฝ่าบาท วิธีนี้เป็นเพียงสิ่งที่ข้าน้อยลองคิดขึ้นยามว่าง แต่การชลประทานคันนามีข้อบกพร่องใหญ่หลวงอยู่ประการหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”