ส่วนจะตามหาเซียวหยุนซูพบหรือไม่นั้น เซี่ยชิงเฟิงเองก็ไม่รู้
สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงออกตามหาอย่างสุดกำลัง แม้ตอนรู้ว่าจะถูกส่งไปประจำที่เมืองหลินผิง เขาจะวางแผนไว้แล้วว่าหลังเซียวหยุนซูขึ้นครองราชย์ จะทำอย่างไรให้ตนถูกเรียกกลับเมืองหลวง แต่เซี่ยชิงเฟิงก็ไม่ได้คิดว่าหากเซียวหยุนซูตายไปแล้ว ฟ้าจะถล่มลงมาเสียหน่อย ใช่ว่าทุกสิ่งในโลกจะดำเนินไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้แต่แรก
เซี่ยชิงเฟิงชอบบทกวีท่อนนี้จากบทติ้งเฟิงปอของซูซื่อมาก: อย่าฟังเสียงฝนกระทบใบไม้ดังก้องป่า ไยไม่ขับขานบทเพลงพลางเดินทอดน่องไปอย่างสงบ
ความไม่แน่นอนแปรผันดุจกระแสน้ำ เรื่องราวในโลกยากจะควบคุมได้
อีกอย่าง หากเซียวหยุนซูตาย คนที่ควรกังวลที่สุดก็ไม่ใช่เขา อย่างไรเสียก็ส่งคนจำนวนมากออกตามหาแล้ว ต่อให้ร้อนใจจนไฟสุมอกก็ไร้ประโยชน์ เขาควรดูแลโรคระบาดและอุทกภัยที่อยู่ตรงหน้าให้ดีก่อน