หากวิธีการที่เซี่ยชิงเฟิงใช้กับ “เพื่อนขุนนาง” อย่างไม่ไว้หน้า ทำให้บรรดาขุนนางในเมืองหลินผิงยามนี้แม้ภายนอกจะเคารพนับถือเขา แต่ในใจกลับรังเกียจเป็นอย่างยิ่ง ทว่าเมื่อ “นโยบายใหม่” ของเขาประกาศออกมา ทุกคนกลับไม่มีความขุ่นเคืองหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย
ถงหยวนเต๋อ ผู้ช่วยเจ้าเมือง เป็นคนที่สองรองจากหลี่เหวินหย่วนซึ่งได้รับเอกสาร《ระเบียบการประเมินผลงานขุนนางเมืองหลินผิงแห่งราชวงศ์เซิ่งหยวน》ที่เซี่ยชิงเฟิงแจกจ่ายให้ เพียงกวาดตามองครั้งแรก เขาก็อ่านไม่ออกเลยว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไรกันแน่
พลิกอ่านข้างในแล้วก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ
ถงหยวนเต๋อจับปึกกระดาษหนังวัวไว้ ในลำคอมีเสียงไอแห้ง ๆ ดังขึ้นสองสามครั้ง
“การประเมินรายเดือนคิดเป็นสามสิบส่วนจากหนึ่งร้อย การประเมินรายไตรมาสคิดเป็นสามสิบส่วนจากหนึ่งร้อย...” เขาพึมพำกับห้องหนังสืออันว่างเปล่า พลันฟาดเอกสารลงบนโต๊ะไม้จันทน์อย่างแรง จนที่ทับกระดาษบนโต๊ะกระเด้งขึ้นลง “ช่างเข้าใจยากยิ่งกว่าตำราสวรรค์เสียอีก!”
ต่อไปหากต้องจ่ายเงินเดือนให้ขุนนาง คงต้องจัดหานักบัญชีสักหลายสิบคนมาคำนวณแล้ว! ยุ่งยากเกินไปจริง ๆ!
ใต้เท้าเซี่ยกำลังทำอะไรกันแน่ เหตุใดจึงทำเรื่องง่ายให้ซับซ้อน? บอกมาให้ตรง ๆ เลยว่าพวกเขาจะได้เงินเท่าไร มิใช่พอแล้วหรือ?
ขณะที่กำลังหงุดหงิด ก็มีเสียงฝีเท้าคุ้นหูดังมาจากนอกประตู ถงหยวนเต๋อรีบยัดเอกสารเข้าแขนเสื้อ แต่กลับเห็นผู้ช่วยเจ้าเมืองจ้าวเดินเข้ามาอย่างสบายอารมณ์ “พี่ถงกำลังศึกษาความลับอันใดอยู่หรือ?” ช่วงนี้ใต้เท้าเซี่ยให้ความสำคัญกับพี่ถงยิ่งนัก!