“กล้ามเนื้อช่วงเอวของคุณค่อนข้างเกร็งนะครับ ผมช่วยนวดให้ผ่อนคลายสักหน่อยก็เรียบร้อยแล้ว”
มือของผมวางอยู่บนเอวของหญิงสาว ค่อย ๆ นวดคลึงอย่างแผ่วเบา
เมื่อเห็นว่าผมไม่ได้ทำอะไรเกินเลย ร่างกายที่เกร็งแน่นของเธอก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
แม้หญิงสาวจะผ่อนคลายแล้ว แต่ผมกลับเริ่มประหม่าอย่างห้ามไม่อยู่
แน่นอนว่าที่ผมประหม่าไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะผู้หญิงตรงหน้าสวยเหลือเกิน
แผ่นหลังของเธอเรียบเนียนขาวผ่อง ต้องแสงไฟจนดูเปล่งประกายราวกับเครื่องเคลือบเนื้อดีไร้ตำหนิ
เอวบางราวกับจันทร์เสี้ยว มือของผมวางอยู่บนนั้น ให้ความรู้สึกนุ่มนวลไร้กระดูก
ภาพแบบนี้ ผู้ชายคนไหนก็ทนไม่ไหวทั้งนั้น!
ผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ ข่มใจไม่ให้คิดทำอะไรเกินเลย แล้วนวดอย่างเบามือ
เธอสวยมาก สวยจนทำให้ผมหวั่นไหวได้
อีกอย่าง ผมก็รู้ว่าผู้หญิงที่มาที่นี่แทบทุกคนต่างก็มาแสวงหาความตื่นเต้น แต่ผมดูออกว่าผู้หญิงตรงหน้าไม่เหมือนคนอื่น
เพราะอย่างนั้นผมจึงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม ได้แต่นวดไปช้า ๆ
ผมกลัวว่าถ้าหุนหันพลันแล่นจนเผลอทำให้เธอไม่พอใจ หลิวเฟิงจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย เพราะตอนนี้เขาเป็นหมอนวดชายมือหนึ่งของคลับแห่งนี้
“คุณ...นวดสบายมากเลย” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา
เสียงของเธอนุ่มนวลและไพเราะ ในห้องนวดแห่งนี้ฟังดูเย้ายวนอย่างบอกไม่ถูก
“คุณ...อยากให้ผมช่วยผ่อนคลายแบบพิเศษด้วยไหมครับ?” ผมกลืนน้ำลาย เอ่ยถามอย่างประหม่า
ถึงหลิวเฟิงจะบอกว่าไม่ให้ผมทำบริการพิเศษอะไร แต่พอต้องมาอยู่ต่อหน้าผู้หญิงสวยขนาดนี้ ผมก็อดใจแทบไม่ไหว
ในใจผมเริ่มเฝ้าหวังว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราจนแทบห้ามตัวเองไม่อยู่
แม้หญิงสาวจะดูเขินอายอยู่บ้าง แต่ผู้หญิงที่มาสถานที่แบบนี้ไม่ใช่เพื่อหาความตื่นเต้นกันหรอกหรือ ผมเลยคิดว่าเธอคงไม่ปฏิเสธ
หลังผมพูดจบ หญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่ไม่ได้ตอบอะไร เธอเพียงเงียบไป
เพราะเธอหันหน้าไปอีกทาง ผมจึงมองสีหน้าไม่เห็น ไม่รู้ว่าเธออยากหรือไม่อยากกันแน่
“ไม่ต้องค่ะ แค่นวดผ่อนคลายให้ฉันก็พอ” ในจังหวะที่ผมไม่รู้ว่าจะพูดต่ออย่างไร เสียงของเธอก็ดังขึ้น
พอได้ยิน ผมก็ชะงักไป ความผิดหวังอย่างหนักผุดขึ้นในใจ
แม้ผมจะหวังว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา แต่ลูกค้าปฏิเสธชัดเจนแล้ว ผมย่อมไม่กล้าทำอะไรตามใจ
มือของผมจึงทำได้แค่นวดแผ่นหลังกับเอวของเธออย่างเรียบร้อย
ราว 10 นาทีต่อมา หญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่บนเตียงนวดก็ไม่ขยับเลย
ผมค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้าไปมองใบหน้าด้านข้างอันงดงามของเธอ
เธอหลับตา หายใจแผ่วเบา ดูเหมือนจะหลับไปแล้ว
เส้นสายบนใบหน้าด้านข้างของเธอสวยมาก โดยเฉพาะตอนหลับตา ขนตายาว ๆ สั่นไหวเบา ๆ ตามจังหวะหายใจ ดูราวกับภาพสีน้ำมันที่งดงามไร้ที่ติ
ผมไม่คิดว่าเธอจะหลับเร็วขนาดนี้ จึงหยุดนวด
ผมลุกขึ้นยืน แผ่นหลังงดงามของหญิงสาวปรากฏอยู่ตรงหน้า
ผ้าขนหนูคลุมอยู่ใต้เอว ส่วนส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างเผยให้เห็นอย่างชัดเจน
ภาพตรงหน้าทำให้ลมหายใจของผมถี่กระชั้นขึ้น
ผมสูดหายใจลึก ๆ บังคับตัวเองให้ข่มความคิดฟุ้งซ่าน แล้วหยิบผ้าขนหนูอีกผืนมาคลุมแผ่นหลังให้เธออย่างแผ่วเบา
แต่ผมไม่ทันสังเกตเลยว่า ตอนที่คลุมผ้าขนหนูลงไป ขนตาของหญิงสาวขยับไหวเบา ๆ สองครั้ง.........
ในเมื่อลูกค้าหลับไปแล้ว การนวดก็ต้องหยุดลง
แต่ผมออกจากห้องไม่ได้ เพราะเธอเป็นแขกคนสำคัญที่มาใช้บริการของเรา ผมต้องรอให้เธอตื่นอยู่ที่นี่
เวลาผ่านไปทีละวินาที ครึ่งชั่วโมงต่อมา หญิงสาวก็ยังหลับสนิท
ปกติเธอคงเหนื่อยมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่หลับลึกขนาดนี้
ผมมองหญิงสาวที่หายใจสม่ำเสมอ พลางคิดในใจ
เวลาผ่านไปอีกสิบกว่านาที โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างหัวเตียงของหญิงสาวก็ดังขึ้นกะทันหัน ทำลายความเงียบในห้องส่วนตัว
หญิงสาวที่สะดุ้งตื่นเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ แต่เผลอทำผ้าขนหนูที่คลุมตัวอยู่ร่วงลงพื้น แม้แต่ผืนที่คลุมเอวไว้ก็เลื่อนตามลงมาด้วย
วินาทีนั้น เรือนร่างงดงามไร้ที่ติของเธอเผยอยู่ตรงหน้าอย่างเต็มตา
เธองดงามสมบูรณ์แบบ เส้นสายและสัดส่วนของรูปร่างไร้ที่ติจนหาข้อตำหนิไม่ได้
ผมยืนตะลึง แต่พอเห็นหญิงสาวมีสีหน้าตื่นตระหนก ผมก็รีบเดินเข้าไปเก็บผ้าขนหนูจากพื้นแล้วคลุมให้เธอ
“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวหน้าแดงก่ำ เอ่ยขอบคุณผมเสียงเบา
“ไม่ต้องเกรงใจครับ การได้บริการคุณถือเป็นเกียรติของผม”
ผมพูดพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมายื่นให้เธอ
หญิงสาวรับโทรศัพท์ไป แล้วกดรับสาย
“ฮัลโหล พี่หวัง” เธอเอ่ยขึ้น
“เฉินลั่ว เป็นยังไงบ้าง สนุกไหม? หมอนวดที่นี่ฝีมือระดับท็อปทั้งนั้น รับรองว่าทำให้เธอฟินแน่” พอรับสาย เสียงผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังมาจากอีกฝั่ง
ตอนนั้นผมอยู่ใกล้หญิงสาวมาก จึงได้ยินเสียงจากโทรศัพท์ชัดเจน
พี่จางคนนั้นน่าจะเป็นเพื่อนของผู้หญิงตรงหน้า มาด้วยกันกับเธอ
ฟังจากน้ำเสียงของพี่จางที่แฝงความพึงพอใจหลังได้รับความสุขมา ดูเหมือนเธอจะพอใจกับบริการวันนี้มาก
“เอ่อ พี่จาง ฉัน...ฉันทำเสร็จแล้ว เดี๋ยวไปหาที่ล็อบบี้นะคะ”
พอได้ยินเสียงพี่จาง หญิงสาวก็ดูร้อนรนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด พูดจบก็วางสายทันที
“เอ่อ...คุณช่วยหันหลังไปก่อนได้ไหมคะ ฉันจะใส่เสื้อผ้าแล้ว” หญิงสาวยังหน้าแดงขณะพูดกับผม
ผมพยักหน้าแล้วหันหลังให้
ไม่นานนัก เสียงรองเท้าส้นสูงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง หญิงสาวสวมชุดกระโปรงยาวสีดำเรียบร้อยแล้ว ยืนอยู่ข้างผม
“คุณลูกค้าคนสำคัญ ให้ผมไปส่งไหมครับ?” ผมยิ้มให้เธอแล้วถามอย่างสุภาพ
ตอนนี้หญิงสาวสวมชุดกระโปรงยาวสีดำ ดูสูงส่งมาแต่กำเนิด
“ไม่ต้องค่ะ ฉันออกไปเองได้”
เธอพูดพลางเปิดกระเป๋าสะพายที่ถืออยู่ หยิบธนบัตรปึกหนึ่งออกมายื่นให้ผม
“ได้ยินมาว่ามาที่นี่ต้องให้ทิป วันนี้คุณทำให้ฉันหลับสบายมาก นี่เป็นทิปของคุณค่ะ” เธอพูดพลางถือเงินไว้ในมือ
ผมมองเงินในมือเธอแล้วชะงักไป แม้จะรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้างกับสถานการณ์แบบนี้
แต่เงินตรงหน้าก็เป็นเงินจริง ๆ ผมลังเลอยู่เพียงครู่เดียวก็รับมา
“ขอบคุณครับคุณลูกค้า หวังว่าจะได้ต้อนรับคุณอีกครั้งนะครับ” ผมรับเงินมาแล้วก้มตัวขอบคุณเธอ
“ไม่...ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันจะไม่มาที่แบบนี้อีกแล้ว”
พูดจบ หญิงสาวก็โบกมือ ก่อนเดินไปทางประตูอย่างร้อนรน
ผมมองแผ่นหลังของเธออย่างเสียดาย แล้ววินาทีถัดมาก็พุ่งตามไปทันที
“เดี๋ยวก่อนครับ!” ผมร้องเรียกเธอ
เธอหันกลับมาทันที สีหน้าดูตื่นตระหนกอยู่บ้าง ก่อนยกมือขึ้นปิดหน้าอก