หวนนึกถึงสามอาจารย์สาวผู้งดงามไร้ที่ติของตน
หลี่มั่วเสวียนรู้สึกวังเวงในใจ ตอนนี้ยังไร้ข่าวคราวของพวกนาง
ทันใดนั้น เสี่ยวเสี่ยวก็เอ่ยขึ้น ดึงสติของหลี่มั่วเสวียนกลับมา
“พ่อจ๋า หนูตัวร้อนไปหมด หนูอยากถอดเสื้อผ้า!”
“เสี่ยวเสี่ยวจ๋าใจเย็น อดทนไว้ ถอดไม่ได้นะ!”
หลี่มั่วเสวียนปลอบเสี่ยวเสี่ยวพลางตรวจสอบอาการของนาง
หลังจากดูดซับหินวิญญาณมากมายขนาดนั้น รูปลักษณ์ภายนอกของเสี่ยวเสี่ยวดูเหมือนไม่เปลี่ยนไปเลย
แต่ร่างกาย เส้นลมปราณ และกระดูกของนางราวกับผ่านการฟื้นคืนชีพใหม่
เส้นลมปราณกว้างใหญ่ดั่งทะเล กระดูกและพังผืดแข็งแกร่งถึงขั้นที่เรียกได้ว่าเกินจริง
และภายในร่างของเสี่ยวเสี่ยวนั้น ยังมีไอปราณที่ดูดซับและหลอมรวมไม่หมดล่องลอยอยู่มากมาย จึงทำให้เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง
กู้หย่าฉิงค่อนข้างประหม่า:
“ไม่เป็นไรใช่ไหม มั่วเสวียน!”
“เรื่องการันตี ถึงแม้ว่าหินวิญญาณพวกนี้จะไม่พอปลุกสรีระพิเศษของนาง แต่ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายนางตอนนี้ ก็เทียบเท่าไทรันโนซอรัสแปลงร่างได้แล้ว!”
กู้หย่าฉิงทั้งตื่นเต้น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะถลึงตาใส่หลี่มั่วเสวียน:
“มีที่ไหนพูดกับลูกสาวตัวเองแบบนี้?”