หลงอวิ๋นเซียวเอ่ยปากขึ้น
สีหน้าของทุกคนในที่นั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดและซับซ้อน
เรื่องอะไรกัน?
หลงอวิ๋นเซียวโมโหจนหน้าตาเป็นเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะใครสักคน
แต่ใครกันที่มีดีไปหาเรื่องหลงอวิ๋นเซียว?
ทันใดนั้น
หลี่มั่วเสวียนค่อย ๆ เดินออกมาจากประตูใหญ่ของหอศรโลหิต
ทุกคนเห็นว่าเป็นหลี่มั่วเสวียน
ต่างพากันแสดงสีหน้าฉงน ซุบซิบกันเป็นทิวแถว
"คุณหลี่งั้นหรือ?"
"เขามาได้ยังไง?"
"ต้องถูกท่านหลงเรียกมาแน่ ๆ"
"ก็ท่านหลงนี่ ขนาดหลี่มั่วเสวียนยังต้องฟังคำสั่งท่านหลงนะ!"
"ก็แน่นอน เขาเป็นถึงผู้พิทักษ์ใหญ่แคว้นอู่!"
ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน หลี่มั่วเสวียนไม่คิดจะใส่ใจแม้แต่น้อย
เดิมทีหลี่มั่วเสวียนเห็นหอศรโลหิตรวมตัวกันมากมาย เขาก็อดสงสัยไม่ได้
แต่เมื่อเขาเห็นพวกหลงอวิ๋นเซียว จูเก๋อซง อยู่ที่นี่ด้วย เขาก็เดาได้ราวแปดเก้าส่วน
ดูท่าไอ้โง่หลงอวิ๋นเซียวคงจะเสือกทำตัวเป็นใหญ่เป็นโตมานาน จนรำคาญกางเกง อยากมาโอ้อวดหาเรื่องโดนกระทืบ
ในเมื่อมันอยาก ก็ได้เลย!
หลี่มั่วเสวียนกวาดตามองทุกคนในที่นั้น
"ใครคือผางเซี่ยน?"
หลี่มั่วเสวียนไม่รู้ว่าผางเซี่ยนหน้าตาเป็นยังไง
สีหน้าผางเซี่ยนเปลี่ยนไป รีบเบียดเข้าไปใกล้หลงอวิ๋นเซียวอีกนิด
หลงอวิ๋นเซียวส่งเสียงเย็นชา
"หลี่มั่วเสวียน เมืองอู่ซื่อเป็นบ้านแกเรอะ? จะทำอะไรก็ทำ?"