ผู้อาวุโสทั้งสิบก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอกเช่นกัน
สีหน้าของทุกคนแข็งทื่อ โกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
พวกเขาหลบมาถึงใต้ดินที่ห่างไกลผู้คนขนาดนี้เพื่ออำพรางสายตาคนอื่น
แท้จริงแล้วยังมีคนตามหาจนเจอ
“หัวหน้าผู้อาวุโส ทำยังไงดี มีผู้บุกรุก!”
เหล่าผู้อาวุโสทั้งหมดพากันมองไปที่หัวหน้าผู้อาวุโส
“ไม่ต้องสนใจมากแล้ว ต้องอัญเชิญภูตเทพออกมาให้ได้!”
“ไม่เสียดายสิ่งใดทั้งสิ้น!”
“ขอเพียงภูตเทพฟื้นคืนชีพ การเสียสละทั้งหมดก็คุ้มค่า!”
เข้าใจแล้ว!
ผู้อาวุโสทั้งสิบร่ายคาถา กัดกรามแน่น
เร่งสวดบทอาคมต่อเนื่อง
ตามเสียงสวดที่ทวีความก้องกังวานมากขึ้น
เงาลวงของภูตเทพที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นทุกที
ประเดี๋ยวเดียว ก็เห็นร่างหนึ่งมีหน้าเขียว เขี้ยวงอก หัวมีสองเขา ร่างดำสนิท ราวกับปีศาจลอยอยู่กลางอากาศ
ชั่วครู่ต่อมา
ดวงตาทั้งคู่ของภูตเทพก็ค่อยๆ เปล่งแสงแดงเจิดจ้าออกมา
นานปานนี้แล้ว
ถูกผนึกมานานหลายปี
ในที่สุดเขาก็ได้เห็นแสงตะวันอีกครั้ง!
“ฮ่าๆๆ… ในที่สุดข้าก็กลับมาแล้ว!”
ภูตเทพส่งเสียงหัวเราะแหบพร่าประหลาด
หัวหน้าผู้อาวุโสคุกเข่าหมอบกับพื้นด้วยความตื่นเต้น:
“ขอคารวะภูตเทพที่เสด็จมา!”
ภูตเทพใช้ดวงตาสีแดงเลือดทอดมองลงมายังเหล่าผู้อาวุโสวิถีอสูรราชันเบื้องหน้า
“พวกเจ้าเป็นผู้ปลุกข้า?”
“ใช่แล้ว! พวกข้าคือศิษย์วิถีอสูรราชัน คารวะภูตเทพที่เสด็จมา!”
ภูตเทพเผยรอยยิ้มพึงพอใจ:
“อืม ช่างมีน้ำใจนัก กว่าข้าจะถูกปลุกขึ้นมาใหม่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เรื่องการันตีได้เลยว่า จงภักดีต่อข้า จะไม่ทำให้พวกเจ้าต้องผิดหวังแน่นอน!”