“บนหัวนายมีบางอย่างจริง ๆ” ลั่วเจียไป๋พูดตะกุกตะกัก “แต่ว่า บาดแผลล่ะ”
บาดแผลใหญ่ขนาดนั้นอยู่ไหนแล้ว!?
เมื่อครู่เลื่อยไฟฟ้าฟันแขนทั้งข้างของลู่หลีขาดตั้งแต่หัวไหล่อย่างชัดเจน เขายังช่วยลู่หลีเก็บแขนที่ขาด ช็อกจนหัวใจแทบหยุดเต้น
ตอนนี้ลู่หลีเอาแขนกลับมาใส่คืนอย่างง่ายดาย เร็วและเป็นธรรมชาติถึงขนาดนี้
เขาคิดว่าตัวเองเสียสติไปแล้วเสียอีก
ลู่หลีบอกว่า “แผลหายแล้ว”
เขาเอามือลูบหัวไหล่ รู้สึกเสียดายนิดหน่อย เนื้อหนังประสานกันอย่างรวดเร็ว แต่เสื้อผ้าที่ถูกตัดขาดกลับคืนสภาพไม่ได้ แขนเสื้อที่เหลือครึ่งนึงใช้เป็นถุงมืออย่างเสียไม่ได้
เขาต้องเปลี่ยนชุดใหม่
“ถูกปืนของฉีหมิงต๋ายิงทะลุก็ฟื้นฟูได้รวดเร็ว” ลั่วเจียไป๋หุบปากที่อ้าค้างด้วยความตกใจ ถอนหายใจ “นี่คือความสามารถที่แลกกับเทพชั่วร้ายเหรอ”
ลู่หลีพยักหน้าเล็กน้อย
เปิดร้านค้า เสื้อผ้ามีหมวดเฉพาะ แลกชุดเริ่มต้นหนึ่งชุดต้องใช้ 5 คะแนน
ลู่หลีคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วปิดร้านค้า คิดไกลไปกว่านั้น “ไม่รู้ว่าการบ้านนายต้องทำกี่ข้อ รอให้นายตอบจนหมดแล้วค่อยเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ก็ได้”
ลั่วเจียไป๋พึมพำ “มิน่ามองไม่เห็นเวลาตายของนาย มิน่าเนื้อหาที่แสดงของนายกับคนอื่นถึงต่างกันโดยสิ้นเชิง... แต่ตอนเริ่มเกม นายก็ทำสัญญากับเทพชั่วร้ายแล้วเหรอ”