ลั่วเจียไป๋กล่าวอีกครั้งด้วยความระมัดระวัง “แต่ความสามารถด้านการรับรู้ของพวกเราไม่เหมือนกับของนาย เมื่อครู่ฉันจะจดไว้เป็นเบาะแสก่อน”
ผู้เล่นคนอื่นๆ ได้ยินเหมือนกับที่ลั่วเจียไป๋ได้ยิน รวมถึงลู่หลีที่ยกนิ้วขึ้นปิดหูเล็กน้อย
มันคือเสียงแหลมเสียดแก้วหูจนชาจนาดนั้นจริงๆ
หัวหน้าทีมของกลุ่มสามคนหัวเราะเย็นชา สายตายังคงจับจ้องไปข้างหน้า แต่คำพูดกลับพุ่งเป้าไปที่ลู่หลี “เมื่อกี๊นายทำอะไรลงไป ถึงกระทบกระเทือนไปทั่วทั้งกำแพง ตอนนี้มันเคลื่อนเข้ามาเร็วขึ้นอีก นายอยากหาที่ตายก็เชิญอยู่คนเดียว อย่าลากคนอื่นไปด้วย”
ลู่หลีตอบ “ก็เหมือนกับพวกคุณนั่นแหละ ใส่ของบางอย่างลงไป”
ภายในกำแพงมีสิ่งที่เคลื่อนไหวได้
มันมีจิตสำนึก
แต่มองไม่เห็นรูปร่างที่ชัดเจน
เมื่อครู่เขากับเถาซิ่นหย่วนต่างก็เข้าไปในกำแพง
ลู่หลีกำลังครุ่นคิดถึงสาเหตุที่กำแพงปฏิบัติต่อพวกเขาต่างกัน
รองเท้าเป็นสิ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่อยู่ในดันเจี้ยน
ส่วนสิ่งที่กลุ่มสามคนใช้ทดลองนั้นเป็นไอเทมที่แลกมาทั้งหมด เป็นของแปลกปลอมที่ไม่ได้เป็นของดันเจี้ยนนี้
ได้กลิ่นอายความขัดแย้งวาบขึ้นมา ลูกทีมชายที่เพิ่งมีปากเสียงกับเถาซิ่นหย่วนก็เบี่ยงตัวหลบไปอีกทาง มองลู่หลีด้วยท่าทีที่ยังนับว่าสุภาพอยู่ “นี่หัวหน้าทีมของพวกเรา โจวฉู่เจี๋ย เขาอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่ได้ตั้งใจหาเรื่องนายโดยเฉพาะหรอก”
เหมือนเขาจะเตือนแต่ก็คล้ายจะตำหนิ “แต่ว่าในดันเจี้ยน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะนี้ที่ดันเจี้ยนกำลังจะกลายเป็นระดับจุดบกพร่องเมื่อไหร่ก็ได้ ยังไงก็ควรระมัดระวังตัวให้มากๆ ดีกว่า”
เมื่อชื่อของผู้เล่นระดับจัดอันดับสวรรค์สองคนปรากฏขึ้น ผู้ชมในไลฟ์สดของลู่หลีก็เกิดความสนใจขึ้นมา:
[มอบรางวัลเงินยมโลก 10000 ครั้งนี้ผู้เล่นที่จับคู่มาอยู่ดันเจี้ยนเดียวกันนี่คุ้นหน้าคุ้นตามากทีเดียวนะ เป็นไลฟ์สดไม่กี่ไลฟ์สดที่ฉันเคยชอบเข้าไปดูแบบไม่เลือกหน้ามาก่อนที่จะมาเจอสตรีมเมอร์ แต่ตอนนี้สตรีมเมอร์คือวันพิคของฉันคนเดียว]