เถาซิ่นหย่วนกรีดร้องล้มลงนั่งกับพื้น มือที่ยื่นออกไปนอกหน้าต่างถูกตัดขาด
ตัดมาจนถึงไหล่ เหลือเพียงรอยตัดเรียบโล่งเตียน
ถูกตัดเร็วมาก รอยตัดของแขนหันตรงเข้าหาคนทั้งสามที่เหลือในห้อง เห็นเนื้อสีขาววาบก่อน จากนั้นเลือดถึงพุ่งทะลักออกมา ไหลนองลงบนพื้นห้อง
หน้ากากก็ถูกตัดไปเป็นแผ่นเรียบเช่นกัน ตรงกับตำแหน่งแผลบนไหล่
จมูกซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นเด่นที่สุดบนใบหน้าของเขาถูกตัดเนื้อส่วนปลายออกไป
กลายเป็นแผลเลือดรูปสามเหลี่ยม ตอนนี้แม้แต่หายใจยังยากลำบากเป็นพิเศษ ใบหน้าทั้งหมดที่คาอยู่ในหน้ากากบวมแดงเป็นสีม่วงคล้ำเพราะความเจ็บปวด
เถาซิ่นหย่วนรีบใช้มือข้างที่ยังสมบูรณ์ดึงหน้ากากที่ขาดวิ่นออกอย่างแรง แล้วโยนทิ้งข้าง ๆ
ใช้คางแตะหน้าจอกำไลวิญญาณร้าย เขาแลกไอเทมปกป้องอย่างยากลำบาก
แขนที่ขาดงอกกลับมาทันที ใบหน้าก็กลับเป็นปกติ
แม้ความเจ็บปวดจะหายไป แต่ความรุนแรงเมื่อครู่ทำให้ยากจะดึงสติกลับมาในชั่วขณะ
เถาซิ่นหย่วนพิงกำแพงหอบหายใจราวกับเพิ่งรอดตาย เขาลูบจมูกตัวเอง ยืนยันว่าเพราะการใช้ไอเทมจึงกลับมาเป็นปกติแล้ว ปาดเหงื่อที่ไหลไม่หยุด
-
“เกิดอะไรขึ้น” โจวฉู่เจี๋ยนอนคว่ำอยู่ที่พื้น จับจ้องอยู่ด้านล่างว่าเถาซิ่นหย่วนจะรับไม้พลองได้ไหม
นี่เกี่ยวพันว่าการคาดเดาของเขาเมื่อครู่จะถูกต้องหรือไม่ แต่แขนของเถาซิ่นหย่วนกลับหายไป
เขาจ้องอยู่ตลอดแท้ ๆ แต่กลับไม่เห็นชัดว่าข้างนอกหน้าต่างเกิดอะไรขึ้น
หวังเจี่ยหน้าซีดเผือดดึงมือกลับมา เขาดึงเร็วกว่าเถาซิ่นหย่วนเล็กน้อย และโยนไม้ที่ใช้ทดสอบทิ้งออกนอกหน้าต่างไปเลย