แม้กวางยักษ์จะมีรูปร่างใหญ่โต แต่มันพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง ลั่วเจียไป๋ไม่ทันดึงลู่หลีออกมา เมื่อเห็นลู่หลีถูกเขากวางเฉียดร่าง หัวใจเขาก็แทบหยุดเต้นด้วยความตกใจ
เหตุการณ์หลังจากนั้นยิ่งน่าหวาดหวั่นกว่าเดิม
ทันใดนั้นกวางยักษ์ก็ยืนขึ้นด้วยสองขาหลังเหมือนมนุษย์ ร่องกลางท้องของมันแยกออก เผยให้เห็นแขนมนุษย์ยาวๆ สองข้าง
แขนทิ้งตัวลงกับพื้น แล้วยืดยาวเหมือนเถาวัลย์เลื้อยมาถึงเท้าของลู่หลี หมุนวนสูงขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อก่อตัวสมบูรณ์ก็กลายเป็นเก้าอี้
กวางยักษ์ตัดส่วนปลายแขนที่เป็นเก้าอี้ออก แล้วเก็บแขนที่เหลือกลับเข้าไป ก่อนจะทำท่าเชิญให้ลู่หลี
กวางพูดว่า “ยืนจนเมื่อยแล้วก็นั่งเล่นได้”
ลู่หลีเลิกคิ้ว “...ขอบคุณนะ?”
“เรื่องเล็กน้อย”
กวางขยี้จมูกแล้วจามอีกครั้ง “ได้กลิ่นดอกไม้ครั้งสุดท้ายก็เหมือนเป็นชาติก่อนแล้วกระมัง”
ลั่วเจียไป๋: ?! มาอีกแล้วหรือ?
เขาหันไปอย่างเกร็งๆ บนพื้นไม่ไกลนั้นยังมีศพที่ถูกเขากวางทิ่มจนฉีกขาดนอนอยู่
กวางตัวนี้เป็นโรคบุคลิกแยกหรือไง!
เมื่อเห็นว่าอารมณ์ของกวางยักษ์เป็นปกติ ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่เพิ่งตกใจไปก็กล้าขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาบ่นถึงความไม่ยุติธรรม “ทำไม!? ทำไมต้องให้สิทธิพิเศษกับเขาด้วย?”
“ฉันก็ผ่านด่านดันเจี้ยนระดับ C เป็นที่หนึ่งนะ กวางต้องยังไม่เห็นฉันแน่ๆ!”
“ลู่หลีก็แค่ผ่านดันเจี้ยนบั๊กมาหนึ่งอันไม่ใช่เหรอ? นอกจากเขาแล้ว ฉันได้ยินว่ายังมีผู้เล่นคนอื่นที่ผ่านดันเจี้ยนบั๊กเหมือนกัน เขาไม่ได้เป็นคนเดียว และก็ไม่ได้พิเศษอะไร”