หูแมวนั้นนุ่ม อุ่น และขยับไปมาทั่ว
ป๋อซือเพิ่งลูบได้สองครั้ง มือก็ว่างเปล่า
เวลารูปลักษณ์ภายนอกหมดลง
เขาเก็บมือกลับมา
มองเส้นขนแมวสีเงินขาวบนฝ่ามือ
บนถุงมือสีดำสนิทนั้นเด่นชัดเป็นพิเศษ
“ลู่หลี นายขนร่วง”
เขามีหลักฐานอยู่ตรงนี้
ลู่หลีหลับไปแล้ว และรู้สึกว่าเสียงของป๋อซือดังรบกวน จึงพับหมอนขึ้นปิดหัว
ตัวต้นเหตุหลบเลี่ยงความรับผิดชอบด้วยการนอนหลับ
ป๋อซือได้แต่ถือขนแมวเส้นนี้ไว้ตลอดค่ำคืน พอรุ่งเช้าก็นำกลับมายังตำหนัก
เขายืนครุ่นคิดอยู่หน้าตู้ครู่หนึ่ง
ถอดถุงมือออกพร้อมกับห่อขนแมวเส้นนั้น วางไว้ในช่องว่างที่แนบชิดหัวใจ
ตรงนี้เดิมทีมีแจกันอยู่ ต่อมาแจกันก็ได้ใช้งานไปแล้ว
ป๋อซือเพิ่งปิดบานตู้ เทพชั่วร้ายเขาแพะก็ถือเอกสารเดินเข้ามา “ราชัน ทางเกมภูตมรณะได้ยื่นเรื่องร้องเรียนมาถึงท่านบางส่วน”
“มีไลฟ์สดหนึ่งในช่วงราตรีเกมไร้ภาพและเสียงตลอด ตรวจสอบแล้วไม่เกี่ยวกับระบบขัดข้อง”
เทพชั่วร้ายเขาแพะวางเอกสารลงบนโต๊ะ “อีกทั้งยังมีผู้ชมร้องเรียนว่าสตรีมเมอร์ของไลฟ์สดนี้ไม่ใช่มนุษย์ เข้าข่ายโกง”
ป๋อซือปัดเอกสารสองฉบับออกไปอย่างไม่แยแส “มีเวลาไปสืบปัญหาเล็กๆ ในไลฟ์สดของสตรีมเมอร์คนหนึ่ง แต่ไม่มีเวลาซ่อมจุดบกพร่องใหญ่ๆ ในดันเจี้ยนเกมงั้นหรือ”