ผู้เล่นแปดคนและเอ็นพีซีสองคนยืนอยู่ด้วยกันในทางเดินใกล้กันมาก
เฉิงเหลียงและพวกอีกสามคนยังคงตั้งใจฟังบทสนทนาระหว่างลู่หลีกับเอ็นพีซี ยิ่งฟังก็ยิ่งใจหาย
“ลีเซ่เป็นใคร”
“เอ็นพีซีพูดบทสนทนาปกติออกมาแล้ว! การถามชื่อนี้ถูกต้อง!”
“พวกเขาเจอเบาะแสหรือไอเทมสำคัญแล้วงั้นเหรอ เจอตอนไหนกัน เราจนถึงตอนนี้...ยังไม่เจอเลยสักอย่างใช่ไหม เมื่อก่อนฉันเคยเข้าดันเจี้ยนระดับ A มาก่อน แต่รู้สึกชัดเจนว่าดันเจี้ยนนี้ยากกว่า”
ลู่หลีเอียงศีรษะ
ทันใดนั้นก็พบว่าตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่ตอนนี้ใกล้กับรูปถ่ายหมู่ที่ถูกชี้แยกออกมาเมื่อครู่มาก
เมื่อเมเงยหน้าขึ้น ในที่สุดลู่หลีก็ได้เห็นใบหน้าเธอชัดเจน และยังเห็นว่าใต้คางของเมใกล้กับหลังใบหูมีไฝสองเม็ด รวมถึงรายละเอียดพิเศษอื่น ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์
แล้วเขาก็ไปยืนอยู่หน้ารูปถ่ายหมู่นี้
เริ่มค้นหาหลักฐานที่จะทำให้ข้อสันนิษฐานของเขาหนักแน่น
เขาจำเป็นต้องเลือกสามคนออกจากรูปถ่ายหมู่
หนึ่งคืออาจารย์หญิงผู้เสียชีวิตที่ถูกพบแล้ว เธอยืนอยู่ริมสุดในแถวแรกข้าง “แขก” ทั้งหลาย
หนึ่งคือเม
ลู่หลีพบเด็กสาวคนหนึ่งที่มีลักษณะตรงกับทุกลักษณะในตำแหน่งกลางแถวที่สองอย่างรวดเร็ว
เด็กสาวคนนี้งดงามโดดเด่นมาก เมื่อยิ้มออกมา แม้แต่คนรอบข้างยังดูด้อยลงไป
นิ้วมือที่กั้นด้วยกระจกแตะลงบนตำแหน่งของเด็กสาว เขามองเม “ฉันไม่เพียงแต่รู้จักลีเซ่ ยังเคยได้ยินเธอพูดถึงคุณด้วย”
“ฉันชี้ ถูกหรือเปล่า”
