เจตนาร้ายที่โจ่งแจ้งและการดูถูกโดยไม่อ้อมค้อมทำให้ใครได้ยินก็ต้องขมวดคิ้ว
ลู่หลีมองไปยังหมอชายที่อยู่ตามโต๊ะทำงานใกล้ ๆ
หลังจากได้ฟังคำพูดของผู้ช่วยชาย พวกเขาพากันแสดงสีหน้าเห็นด้วยและมองว่าเป็นเรื่องปกติ
หมัดของลู่หลีเริ่มคัน หัวใจก็แสดงอาการเมื่อโกรธอีกครั้ง
คนที่พูดคำพวกนี้ก็ยืนอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ
แต่เพื่อไม่ให้กระทบความคืบหน้าของดันเจี้ยน ไม่ให้การโจมตีเอ็นพีซีทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นปีศาจและเพิ่มความยากในการผ่านด่านของทั้งทีม จึงทำได้เพียงสะกดกลั้นโทสะไว้
ในสถาบันพ่อมดศักดิ์สิทธิ์ เขาเคยสงสัยมาตลอดว่าทำไมอาจารย์ส่วนใหญ่ถึงเป็นผู้ชาย ในขณะที่ผู้หญิงมีน้อยมาก
ทั้งที่ดูจากสัดส่วนนักเรียนในห้องเรียน นักเรียนหญิงมีจำนวนมาก แสดงว่าผู้มีพลังคาถาส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง
หากอยู่ภายใต้สถานการณ์ปกติและยุติธรรม ตามสัดส่วนเช่นนี้ ผู้มีพลังคาถาและดำรงตำแหน่งสูงก็ควรเป็นผู้หญิงเสียส่วนใหญ่
แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เพียงตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ยังเลยเถิดไปอีกขั้วหนึ่ง
ไม่ใช่มีจำนวนน้อยมาก
แต่ถึงขั้นไม่มีเลย
หากในสถาบันยังพอปกปิดอยู่ พอเข้ามาในสมาพันธ์พ่อมดศักดิ์สิทธิ์ ความไม่สมดุลสุดขั้วนี้ก็ทำให้ทุกคนปกติที่เห็นสัมผัสได้ถึงความบ้าคลั่งวิปริต
“เมื่อกี้ตอนเจอกัน ผมก็อยากถาม” ผู้ช่วยชายหันมา แววตาฉายความสงสัย “นึกไม่ถึงว่าในพวกคุณจะมีนักสืบหญิงถึงสองคน หรือว่าจริง ๆ แล้วพวกหล่อนเป็นแค่ผู้ช่วย ไม่ได้เป็นนักสืบตัวจริง”
เขามองไปที่หางซือเหวิน “สภาพจิตใจของคุณแข็งแกร่งเหมือนผู้ชายไหม อีกเดี๋ยวเห็นศพจะช็อกจนสลบหรือเปล่า”
เขามองไปที่มิเรลล่า “ผมยาวของคุณถ้าไปโดนเลือด คงต้องกลับไปสระอยู่นานทุกวันใช่ไหม ผู้หญิงน่ะไม่เหมาะจะเป็น...อ๊าก!”