กำไลข้อมือของโจวฉู่เจี๋ยไม่ได้สว่างขึ้นพร้อมแจ้งเตือนยอดทิปก้อนใหญ่ในห้องไลฟ์สดมานานแล้ว
เมื่อเห็นลู่หลีคุยกับเอ็นพีซีในดันเจี้ยนได้อีกครั้ง แถมยังชี้นำให้เอ็นพีซีพูดไปในทิศทางที่ต้องการได้ โจวฉู่เจี๋ยแทบจะจินตนาการภาพข้อความแสดงความคิดเห็นในห้องไลฟ์สดออก เขาหงุดหงิดจนไม่อยากกดเข้าไปดูด้วยซ้ำ หางตาพลันเหลือบเห็นหวังเจี่ยกำลังเดินเงียบ ๆ ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับคนอื่น
“นายจะทำอะไร?” เขาก้าวเข้าไปคว้าแขนหวังเจี่ย “วันนี้นายทำตัวผิดปกติมากในเกม แถมยังทำพลาดแบบพื้นฐานกับเถาซิ่นหย่วนอีก ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามานั่งไล่ถามพวกนายสองคน รอเข้า[ราตรีเกม]เมื่อไหร่ พวกนายคอยติดต่อกันให้ดี แล้วคืนนี้ค่อยสะสางบัญชีกัน”
“ไม่ทันแล้ว ต้องออกจากบ้านหลังนี้” หวังเจี่ยเชิดคางไปทางด้านหน้า “...ประตูเปิดแล้ว ไม่มีใครสังเกตเลยหรือ?”