ในสายตาของผู้เล่นคนอื่น
ในพื้นที่ของมิเรลล่านอกจากผู้เล่นแล้วยังมีแมวดำที่คล่องแคล่วว่องไว พุ่งขึ้นสู่ยอดสูงสุดในพริบตาแล้วกระโดดลงมาในทันที
มิเรลล่าที่รับลูกกุญแจได้ลองไขกับแม่กุญแจทั้งห้าดอก
ตอนที่เธอเดินออกมาจากประตู
น้ำได้ท่วมขึ้นเหนือศีรษะของผู้เล่นคนอื่นๆ แล้ว
มิเรลล่าแลกไอเทมเป่าเสื้อผ้าให้แห้ง หันไปพบลู่หลีกำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าพื้นที่เถาวัลย์ของลั่วเจียไป๋ ถ่ายทอดสดสถานการณ์ตรงหน้า:
“ด้วยกำลังของตัวเอง ลั่วเจียไป๋ผู้คว้าอันดับหนึ่งจากการวิ่งไปกลับตอนนี้กลับมาถึงจุดเริ่มต้นแล้ว”
“เขากำลังลองไขกุญแจทีละดอก มีท่าทีร้อนรนมาก ทำไมไขไม่ติดสักดอกเลยล่ะ?”
“ที่แท้กุญแจห้าดอกหน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ ใส่หน้ากากกันน้ำกันกรดอยู่ใต้น้ำเลยสายตาไม่ค่อยดี เมื่อกี้ดันใช้กุญแจดอกแรกที่หยิบออกมาถึงสองครั้ง”
แผ่นใสบางระหว่างเถาวัลย์กั้นน้ำแต่ไม่กั้นเสียง คำพูดของลู่หลีลอยเข้าหูของลั่วเจียไป๋อย่างชัดเจน
เขาชายตามองลู่หลี
พูดอะไรบางอย่างในหน้ากาก แล้วใต้น้ำก็มีฟองอากาศสีขาวผุดขึ้นมาเป็นระลอกด้วยความซาบซึ้ง
หากุญแจที่ถูกต้องพบอีกครั้ง ลั่วเจียไป๋กลายเป็นผู้เล่นคนที่สามที่ออกมาจากที่นั่น
“แค่กๆ...!” ทันทีที่ออกจากประตูเขาก็ทรุดตัวนั่งกองกับพื้น สะบัดหน้ากากทิ้งข้างตัว หายใจแรงๆ “ออกมาได้สักที เมื่อกี้ตอนที่ไขไม่ติดสักดอก ฉันนึกว่ากวางมันแกล้งฉันเสียอีก! ที่แท้ก็หยิบผิดนี่เอง”
“ดีมากแล้ว” ลู่หลีก้มตัวมองเขาพร้อมรอยยิ้ม “ครั้งหน้าจะดีกว่านี้”
ผู้เล่นคนอื่นๆ พากันขึ้นจากน้ำตามลำดับ
ยกเว้นลู่หลี