ม้าดำกำลังหาทางออกในสมาพันธ์ อีก็ถือตะเกียงนี้ และหาเจอหน้าต่างให้อีกฝ่าย
ลู่หลีถามอย่างสุภาพ “คุณเอาตะเกียงในมือให้เราได้ไหม”
ทางที่เดินมาก็เต็มไปด้วยความมืด หากไม่มีแสงสว่าง หลังจากอีปิดประตูแล้ว ก็ยากจะล็อกและกลับไปยังสมาพันธ์ได้
ลู่หลียื่นไฟฉายเปิดค้างที่ซื้อมาจากกู้ยวี่ชูให้อีกอัน “เพื่อแลกเปลี่ยน ฉันมีของที่ให้แสงสว่างเหมือนกัน จะทำให้คุณผ่านทางเดินแคบๆ ที่ไร้แสง กลับเข้าไปในสมาพันธ์ได้”
อีมองไฟฉายที่ลู่หลีหยิบออกมาอย่างสงสัย นี่คือสิ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
“ใช้ยังไง”
ลู่หลีเลื่อนสวิตช์ไฟฉายขึ้นเบาๆ ลำแสงพุ่งทะลุประตูเล็ก ส่องทางยาวกว่าสิบเมตรให้สว่างไสวอย่างยิ่ง “ขึ้นคือเปิด ลงคือปิด”
แต่เมื่อเขาฉายไฟฉายไปยังหมอกขาว
แสงสว่างจ้ากลับถูกหมอกหนาทึบกลืนกิน ไร้แสงเล็ดรอดออกมาเลยสักนิด
-
อีถือไฟฉายล็อกประตูเล็ก
ลู่หลีได้ตะเกียงจากมืออีมาเรียบร้อย
ตะเกียงที่แสงอ่อนกว่าไฟฉายเป็นร้อยเท่านี้ กลับสว่างขึ้นเมื่อผู้ถือเดิน ส่องทางโดยรอบได้หนึ่งเมตร
ลู่หลีใช้มือรองก้นตะเกียง สัมผัสได้ถึงลวดลายนูนขรุขระ เมื่อยกตะเกียงขึ้น ก็เห็นตราสมาพันธ์พ่อมดศักดิ์สิทธิ์สลักอยู่ด้านล่าง