ผู้ป่วยที่ถูกจับได้หน้าประตูสมาพันธ์พ่อมดศักดิ์สิทธิ์ถูกกองอัศวินยัดใส่กระสอบนำตัวไปจัดการ แม้แต่พื้นดินที่พวกเขาเดินผ่านยังต้องใช้ไฟเผาฆ่าเชื้อ
ไม่รู้ว่าทางโบสถ์จะตรวจสอบและจัดการกับผู้ป่วยอย่างไร เพื่อให้ภายในปลอดภัยอย่างสมบูรณ์
นักบวชโบกมือเรียกพวกเขา “รีบหน่อยเถอะ อย่าให้สันตะปาปาต้องรอ”
สีหน้าของเฉิงเหลียงและหางซือเหวินดูแย่มาก
ปีศาจในม่านหมอกไม่ค่อยดุร้าย แต่น่าขยะแขยงเป็นพิเศษ ผิวหนังทั้งตัวเน่าเปื่อย แถมยังมีจำนวนมาก ทำให้พวกเขาต้องใช้คะแนนไปไม่น้อยเพื่อแลกไอเทมโจมตี
แต่ดันต้องสัมผัสถูกตัวปีศาจพวกนี้ระหว่างต่อสู้ด้วย
พวกเขามองไม่เห็นอะไรในหมอก กว่าจะสะสางปีศาจที่ตื๊อไม่เลิกราได้ก็แทบแย่ อาศัยแสงตะเกียงที่ลู่หลีถืออยู่ไกลๆ หาทิศทางถูกต้องจนออกจากหมอกมาได้ ถึงได้รู้สึกตัวทีหลังว่าคันไปทั้งตัว
โดยเฉพาะที่คอ ยังร้อนผ่าวอีกด้วย
เกาจนหนองไหลออกมา เฉิงเหลียงมองไม่เห็นสภาพคอตัวเอง พอรวมตัวกับหางซือเหวินก็ตระหนักด้วยความตื่นตระหนกว่าทั้งคู่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ติดโรคบางอย่างเข้าแล้ว
และต่อให้แลกไอเทมจากร้านค้ามาก็รักษาไม่ได้ แม้แต่ไอเทมยาราคาแพงที่สุดก็ไร้ผล
สภาพของหางซือเหวินแย่กว่าเขาอีก นอกจากคอแล้ว ยังมีตุ่มสีเข้มขึ้นที่แขนด้วย เธอใช้แขนเสื้อยาวปิดไว้
“นี่อาจเป็นโรคระบาดที่แพร่กระจายอยู่ในเมืองอย่างที่ประมุขพูดถึงในสมาพันธ์ วัน 'ชำระล้าง' จะมีคนมากมายมาดูตลอดงาน ต้องมีคนธรรมดาปะปนอยู่แน่ ถ้าเราเข้าไปในโบสถ์พ่อมดศักดิ์สิทธิ์ทั้งที่สภาพเป็นแบบนี้ จะถูกตัดสินว่าเป็นแหล่งแพร่เชื้อ ผลที่ตามมาคิดไม่ถึงเลย”