แฟนพันธุ์แท้เทคโนโลยี?
น่าสงสัย
กู้ยวี่ชูทำหน้าเคร่ง “ฉันโพสต์ไม่เคยเปิดเผยหน้า นายรู้ได้ไงว่าเป็นฉัน”
“ฉันดูแหวนนายแล้วจำได้ ตอนนายเริ่มโพสต์ขั้นตอนการประกอบ มีคอมเมนต์ตั้งคำถามเยอะไม่ใช่เหรอ ถึงขั้นสะเทือนถึงผู้ดูแลฟอรัมเลย สุดท้ายผู้ดูแลให้การดูแลเป็นพิเศษ ให้โอกาสนายพิสูจน์ตัวเอง โพสต์รูปผลงานที่ทำเสร็จ ถ้าพิสูจน์สำเร็จก็ปักหมุดให้ นายถือไอเทมที่ประกอบเสร็จทีไร ก็จะเห็นมือนาย มีแหวนวงนี้ทุกครั้ง”
ลั่วเจียไป๋ชอบท่องฟอรัม ข้างในมีโพสต์สอนที่มีสาระอยู่ไม่น้อย คนที่ขยันสุดก็คือเทพงานฝีมือคนนี้นี่แหละ
500 คะแนน ทำไฟมือถือแบบชาร์จได้ใช้ข้ามดันเจี้ยน แนบแผนภาพวงจรละเอียด
200 คะแนน ในดันเจี้ยนหนึ่งใช้ไม้ทั้งท่อนแกะสลักเลียนแบบคทาของบอสแล้วสับเปลี่ยนอย่างแนบเนียน
ใช้แก้วเลียนแบบคริสตัล ใช้หนังสือกับกระเบื้องทำเสื้อกันกระสุน
กู้ยวี่ชูโดดเด่นไร้เทียมทานบนเส้นทางนี้ ครองตำแหน่งทั้งราชางานฝีมือและราชาคนขยันในฟอรัม เหตุผลแรกเพราะเขาดูรีบเร่งร้อนรน ในแต่ละ “ราตรีเกม” เขานอนแค่หนึ่งสองชั่วโมง เวลาตื่นก็หมกมุ่นค้นคว้า
อีกเหตุผลคือเพราะบทเรียนของเขา พวกผู้เล่นไอ้หน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมภูตมรณะ จะประหยัดคะแนนได้มหาศาลจริง ๆ
ยามคับขัน คะแนนที่เหลือเฟือก็ช่วยชีวิตได้
“ก่อนหน้านี้ฉันยังมีภาพมายากับนายเลยนะ” เดิมทีนึกว่าเป็นชายวัยกลางคนผู้ใหญ่สุขุม ภาพมายาของลั่วเจียไป๋พังทลาย เขาทอดสายตาลง มองกู้ยวี่ชูที่สูงแค่คางตน แล้วมองแหวนที่เขาใส่บนนิ้วเธอข้างซ้าย