ลู่หลีเดาว่าตัวเองกำลังฝัน
เพราะมีลมพัดผ่านข้างแก้ม
แต่ที่ที่เขาอยู่ตอนนี้คือห้องทดลองที่แม้แต่แมลงยังบินหนีไม่ได้
เมื่อที่นี่ถูกล็อก แม้แต่รอยแยกให้หนีสักเส้นก็ไม่มี แล้วจะพูดถึงลมได้อย่างไร
ในฝันแสงสลัวมาก เขาควบคุมร่างกายไม่ได้เช่นกัน ได้แต่ก้มหน้ามอง “ตัวเอง” ใช้นิ้วกับเลือดสีแดงสดเขียนคำหนึ่งลงบนพื้น
เลือดสีแดง?
นี่ดูไม่เหมือนเลือดของเขา แล้วเป็นเลือดของใคร?
“เขียนยาก”
คำนี้เขียนได้สองขีดก็หยุด “ตัวเอง” ดูเหมือนจะยอมแพ้
มืออีกข้างยื่นออกมาจากความมืด จับมือเขาไว้ ช่วยเขียนคำนี้จนเสร็จ
เขาได้ยินเสียงเล็ดลอดออกมาจากลำคอของ “ตัวเอง” “หลี”
“คำนี้ แปลว่าอะไร?”
อีกเสียงดังเลือนรางมาจากความมืด “เมื่อถึงคราวที่เธอต้องใช้คำนี้”
“นั่นหมายความว่า ฟ้ากำลังจะสว่าง”
-
“ลู่หลี?”
มีคนเรียกชื่อเขา
“รถถึงป้ายแล้ว เราต้องลงแล้ว”
ลู่หลีสะดุ้งตื่น พบว่าในสายตา ร่างของลั่วเจียไป๋เอียงๆ ถึงได้รู้สึกตัวว่าตัวเองพิงบ่าป๋อซืออยู่
เขารีบตัวตรงทันที
พบว่าเสื้อคลุมของป๋อซือยับเพราะเขานอนทับ รู้สึกผิดรีบดึงให้เรียบ “ขอโทษนะ จู่ๆ ก็ง่วงนิดหน่อย หัวฉันหนักไปไหม บ่าเจ็บรึเปล่า?”
ป๋อซือทำเป็นไม่สนใจมองเอกสารในมือ “ไม่เจ็บ ไม่รู้สึกอะไร”
“เมื่อกี้ฉันกำลังจัดการธุระอยู่ ไม่รู้ว่าเธอหลับ”
-
ยมโลก
เทพชั่วร้ายเขาแพะวันนี้ก่อนเลิกงานจับลูกน้องแอบอู้ได้
ไลฟ์สดที่ดูเด่นชัดคือไลฟ์สดของลู่หลีที่ติดอันดับหนึ่งในการผ่านด่านดันเจี้ยนจุดบกพร่อง