เมื่อกำแพงกลืนกินรองเท้าข้างนี้จนหมดสิ้น
รองเท้ากลายเป็นภาพบนพื้นผิวกำแพงที่ยังพอจำได้ว่าเป็นรองเท้า
แต่คลื่นที่สั่นไหวระยิบระยับและภาพที่กระโดดไปมารอบด้านส่งผลกระทบต่อมัน
หลอมรวมมันเข้าด้วยกัน
ภาพของรองเท้าเปลี่ยนจากโครงร่างเรียบๆ กลายเป็นขอบหยักฟันเลื่อยอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็กระตุกและเริ่มแบ่งตัวเองออกเป็นชิ้นๆ ค่อยๆ สูญเสียรูปร่างดั้งเดิมไป
หากไม่ได้เห็นรองเท้าถูกกำแพงเขมือบต่อหน้าต่อตา คงไม่มีทางรู้เลยว่าเดิมทีมันคืออะไรจากภาพที่ถูกหั่นเป็นเสี่ยงๆ นี้
ลู่หลีจับจ้องไปที่ตำแหน่งของรองเท้าข้างนั้น
ถึงแม้รูปร่างจะเปลี่ยนไปตามกัน
แต่สีสันไม่ได้เปลี่ยน
รองเท้าข้างนั้นเป็นสีขาว เมื่อถูกหั่นต่อเนื่องกันเรื่อยๆ
ก็กลายเป็นก้อนสีขาว
หน้าจอกำไลวิญญาณร้ายว่างเปล่า ดันเจี้ยนไม่ได้ให้คำใบ้ใดๆ มากไปกว่านี้
จนถึงตอนนี้ มีเพียงคำถามจากเพื่อนบ้านที่ว่าของหายไป
ถูกคนขโมยไป
เบาะแสและไอเทมอื่นๆ ต้องค้นหาด้วยตัวเองเท่านั้น
และตอนที่เข้ามาในประตูนั้น สิ่งที่พวกเขามองเห็นได้ทั้งหมดก็คือห้องโถง
ในห้องโถงมีรองเท้าหลายคู่
คู่หนึ่งในนั้นมีลักษณะพิเศษตั้งแต่แรกเริ่ม
เป็นข้างเดียวโดดๆ อีกข้างหายไป
ของที่เพื่อนบ้านถูก “ขโมย” ไปอาจเป็นรองเท้าข้างนั้น
ลู่หลีนึกย้อนถึงรองเท้าข้างที่ดูพิเศษตั้งแต่ตอนเข้ามา
และก็หาเจอในไม่ช้า
สีสันสะดุดตา เป็นสีส้มเรืองแสงนิดๆ เนื้อวัสดุคล้ายโพลิเมอร์บางชนิด ตรงปลายสุดของปลายรองเท้ามีซิปวงหนึ่ง ราวกับมีไว้สำหรับเชื่อมต่อกับส่วนอื่นๆ ที่อยู่ด้านบน