เฟินหนียืนอยู่บนไหล่ของมิเรลล่า ขยับปีกแหวกขนบริเวณหูออกเพื่อแอบฟังบทสนทนาของทั้งสองโดยไม่แสดงอาการ
ลู่หลีครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ไปร่วมงานแต่งงานกันเถอะ”
ลั่วเจียไป๋ร้องตกใจ โผเข้าหาด้านหน้าพร้อมยื่นมือไปรับ “เฮ้ย! มิเรลล่า แมวเธอตกลงมาอีกแล้วนะ!”
“เธอน่าจะซื้อรองเท้าสักสี่ข้างให้เขาใส่บ้าง ตกลงมาบ่อย ๆ แบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ!”
มิเรลล่ารับตัวเฟินหนีไว้ แล้วส่งกลับไปวางบนไหล่ พลางถามเสียงต่ำว่า “เธอเป็นอะไรไป”
เฟินหนีใช้ปีกเคาะศีรษะตัวเอง
เป็นอะไรไปหรือ? เกือบเป็นลมล้มพับไปซะแล้ว!
มีแค่เขาที่รู้ว่ากำไลข้อมือของลู่หลีอาจผูกไว้กับราชัน
แต่ว่า...งานแต่งงาน!
ราชันยมโลกแต่งงานแบบแอบ ๆ ซ่อน ๆ งั้นรึ!?
ข่าวใหญ่สุดฉาวอันดับหนึ่งของยมโลก!
นี่มันต้องขึ้นพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ยมโลกได้เป็นวันเป็นคืนแน่!
เฟินหนีเดินไปเดินมาบนไหล่ของมิเรลล่า
ชื่อของราชันเป็นสิ่งต้องห้ามในเกมภูตมรณะ ไม่มีใครเอ่ยถึงได้
ความรู้สึกที่ต้องกล้ำกลืนความลับไว้ มีเพียงแค่เขาคนเดียวที่รู้ แบบนี้มันอึดอัดมาก!
“ที่แท้แค่แต่งงานก็ได้หยุดพักสินะ ฉันนึกยังไงอยู่นั่นแน่ะ ถึงว่า...” ลั่วเจียไป๋หันกลับมามองลู่หลีทันที “แต่อย่าทำอะไรอย่างนี้นะ! ยังถอนหมั้นได้ไหม? นายกับเทพชั่วร้ายเพิ่งรู้จักกันไม่กี่วันเองนะ! จะ...จะยอมยกเรือนร่างตัวเองให้ได้ยังไง...หืม? นายว่าไงนะ!?”
ลู่หลีผลักศีรษะเขาออกไป “ไปร่วมงานแต่งงานของคนอื่น”
ลั่วเจียไป๋ถูกแสงจากเข็มกลัดสีเทาส่องเข้าจนแสบตา เขาอยากจะห้าม “อย่าเพิ่งแตะตัวฉัน!”
แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว
เสียง “ตุบ” ดังขึ้นหนึ่งครั้ง
เขาลงไปนั่งจุกอยู่ในหลุมที่จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นราบโดยไม่ทันตั้งตัว