ลู่หลีได้ยินเสียงของลั่วเจียไป๋และมิเรลล่าที่กำลังถ่วงเวลาให้ตัวเอง แต่สีหน้ากลับไม่ได้ผ่อนคลายลงเลย
เพราะสถานการณ์ที่ยุ่งยากยิ่งกว่าได้เกิดขึ้นแล้ว:
ลองใช้วิธีเดียวกันเพื่อทดสอบตัวเลข แต่ละตัวเลขควรจะถูกต้องทั้งสามตัว
แต่แม่กุญแจกลับดึงไม่ออก
ลู่หลีหลับตาลงครู่หนึ่งเพื่อบังคับให้ตัวเองคิดอย่างใจเย็น
เขาเอื้อมมือไปสัมผัสแม่กุญแจขนาดเท่าหมัดทั้งสองอีกครั้ง ผิวของแม่กุญแจขรุขระไม่เรียบ นอกจากส่วนที่หมุนตัวเลขแล้ว ก็ไม่มีกลไกอื่นใดอีก
หรือเป็นเพราะแม่กุญแจไม่ได้ถูกเปิดมาเป็นเวลานาน จึงต้องใช้แรงมากขึ้นอีกหน่อยถึงจะดึงออก?
แม่กุญแจกระแทกเข้ากับตาข่ายเหล็ก เกิดเป็นเสียงดังสนั่น “เคร้ง”
ไม่ไกลออกไป อสุรกายหลายตัวหันหน้ามาทางต้นเสียง
พวกมันจ้องมองตำแหน่งของคนทั้งสามที่อยู่ในความมืด
แล้วเริ่มออกวิ่ง
“บ้าเอ๊ย นี่มันก็เยอะเกินไปแล้ว” เหงื่อเย็นไหลลงมาตามแผ่นหลัง ลั่วเจียไป๋เองก็ได้ยินเสียงงัดกุญแจเช่นกัน
ทิศทางของลู่หลีต้องถูกต้องแน่นอน
แถมยังอาจกำลังจะสำเร็จในอีกไม่ช้า
ตอนนี้แค่ต้องถ่วงเวลาเพิ่มอีกนิดหน่อยก็พอ
เขาและมิเรลล่าสองคนปราบอสุรกายแค่ตัวเดียวยังแทบเอาตัวไม่รอด ตอนนี้ต้องเจอหลายตัว...
ในหัวที่ว่างเปล่าของลั่วเจียไป๋พลันนึกภาพที่ลู่หลีใช้หลอดไฟล่ออสุรกายขึ้นมา
เขาเฝ้าดูตลอดทั้งกระบวนการ น่าจะเลียนแบบได้นะ?