【ก็เป็นไปได้จริง ๆ เมิ่งหยางคิดจะทำอะไรกันแน่ ถึงให้หลูเฟยมาที่อันตรายแบบนี้】
【ฉันหวังว่าหลูเฟยแค่มาสำรวจทาง ถ้าเข้าไปข้างในก็อันตรายเกินไปแล้ว】
...
คนในห้องไลฟ์ต่างเป็นห่วงกันมาก แต่หลูเฟยก็ยังเดินเข้าไปในห้องหม้อน้ำ
ท่ามกลางคลื่นความร้อน อู๋อวี่กำลังออกแรงตักก้อนถ่านหินอย่างขะมักเขม้น
พอเห็นใครบางคนปรากฏตัวที่ประตู เขาก็หยุดมือ เอียงศีรษะมองหลูเฟยอย่างประหลาดใจ
“เป็นเธอเหรอ?”
“ใช่ ฉันเอง” หลูเฟยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
อู๋อวี่หยุดยืน มองหลูเฟยอย่างมีเลศนัย
“เธอมาหาฉันเหรอ?”
“ใช่ ฉันแค่อยากถามว่า เมื่อวานคุณรู้อยู่แล้วว่าคนนั้นเป็นพวกต้มตุ๋น ทำไมไม่เตือนฉัน?” หลูเฟยถามอย่างเอาเรื่อง
อู๋อวี่ก้มหน้าหัวเราะ เตะก้อนถ่านหินข้างเท้าเบา ๆ
“ทำไมฉันต้องเตือนเธอด้วย? ไอ้โง่นั่นก็หลอกเธอไม่สำเร็จไม่ใช่เหรอ?”
【@ฉินเหวย เจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม มีคนด่านายว่าไอ้โง่】
【ฮ่า ๆ ๆ ฉินเหวยยังไม่รู้สินะว่ามีคนด่าตัวเองอยู่ข้างใน】
【ฉินเหวย: ฉันเป็นไอ้โง่ แล้วครอบครัวพวกนายทั้งบ้านก็เป็นไอ้โง่!!!!】
...
“งั้นก็แปลว่าคุณหวังให้ฉันโดนหลอกด้วยใช่ไหม ทั้งที่เราเป็นเพื่อนบ้านกัน?” หลูเฟยหรี่ตา จ้องอู๋อวี่
อู๋อวี่ตวาดอย่างโมโห “เพื่อนบ้านบ้าอะไร มีเพื่อนบ้านอย่างพวกเธอ ฉันนี่ซวยไปแปดชั่วโคตร”
เผชิญหน้ากับอู๋อวี่ที่กำลังเดือด หลูเฟยเพียงพูดเรียบ ๆ ว่า “พี่หลี่ พวกเรามีส่วนผิดจริง แต่ฉันหวังว่าทุกคนจะคุยกันดี ๆ ได้ ไม่อย่างนั้นลองดูไหมว่าต้องชดใช้เท่าไหร่ พวกเราจะจ่ายให้ แล้วถือว่าเรื่องนี้หายกัน แบบนี้ดีไหม?”