บันทึกวนวัฏจักรวันสิ้นโลก: ตำนานราชาซอมบี้บรรลุเทพ

ตอนที่ 4 มีจริงด้วย

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ฝูงซอมบี้เห็นหญิงสาวที่กำลังร้องโหยหวนอยู่กับที่ก็พากันกรูเข้าใส่ราวกับสุนัขเห็นกระดูก ไม่นานเสียงกรีดร้องก็เงียบลง

จี้ชวนมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้าเย็นชา เขาไม่ได้รีบร้อนจัดการซอมบี้ที่กินคริสตัลพลังเข้าไป

แต่กลับหยิบก้อนหินขึ้นมาก้อนหนึ่ง สีหน้าเหี้ยมเกรียม ก่อนใช้พลังพิเศษสายความเร็วไล่ตามชายคนนั้นไป

“จะโทษก็โทษตัวเองที่ไร้ประโยชน์เถอะ! มีพลังพิเศษเก่งขนาดนั้นแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเหมือนคนไร้ค่า! ไอ้เวร!”

ชายคนนั้นวิ่งสุดฝีเท้าไปยังบริเวณที่ไม่มีซอมบี้ แต่เขารู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังไล่ตามมาจากด้านหลัง ฝีเท้าซอมบี้หนักอึ้ง เสียงนี้ฟังดูไม่เหมือนเสียงซอมบี้

กลับคล้ายเสียงรถไฟฟ้าหรืออะไรสักอย่างที่มีมอเตอร์ เสียงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ด้วยความสงสัย เขาจึงหันกลับไปมอง แล้วก็สบเข้ากับใบหน้าซีดเผือดของจี้ชวน จี้ชวนฟาดก้อนหินลงไปเหมือนตอนจัดการซอมบี้

ศีรษะของชายคนนั้นแตกเลือดอาบ ก่อนตายเขาก็ยังคิดไม่ออกว่าทำไมจี้ชวนถึงปล่อยให้ซอมบี้กินผู้หญิงคนนั้น แต่กลับไล่ตามเขาไม่เลิก แถมยังใช้ก้อนหินอีกด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่จี้ชวนฆ่าคน แต่ในใจกลับสงบนิ่ง เขายิ้มขื่น ๆ ตอนนี้ตัวเขากลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว

เหตุผลที่เขาลงมือฆ่าชายคนนี้ ก็เพราะอีกฝ่ายหักหลังพวกพ้อง ทำให้เขานึกถึงซูหว่านหว่าน คนแบบนี้สมควรตาย

เขาใช้มือแหวกกะโหลกชายคนนั้นอย่างไร้ความรู้สึก ค้นหาจนคริสตัลสีเขียวปรากฏขึ้น จากนั้นก็กลืนมันลงไป

ถึงพลังแสงจะฟังดูไม่มีประโยชน์อะไร แต่ในเมื่อเป็นสีเขียว อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย หลังสัมผัสได้ชั่วครู่ว่าคริสตัลหลอมรวมเข้ากับร่างกาย จี้ชวนก็เดินย้อนกลับไปทางเดิม เพื่อหาคริสตัลพลังสายไฟ

ส่วนศพบนพื้น เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย หลังกลายเป็นซอมบี้ เขาก็ไม่รู้สึกหิวหรือง่วงอีก

มีเพียงความอยากกลืนกินคริสตัลพลังเท่านั้น และเขายังควบคุมความอยากนี้ได้ นี่คือความสามารถของราชาซอมบี้งั้นหรือ

เขากลับไปหาซอมบี้ที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย คว้าตัวมันออกมาจากฝูงซอมบี้แล้วลากไปใต้ต้นไม้ข้าง ๆ

เขาทุบกะโหลกซอมบี้ออกเหมือนทุบวอลนัต แล้วพบคริสตัลสีน้ำเงินที่ถูกกลืนเข้าไปก่อนหน้านี้

จี้ชวนกลืนคริสตัลพลังลงไป ร่างกายกลับเปล่งแสงสีทอง พลังสายหนึ่งแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้เขารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก ถึงขั้นเห็นร่างกายของตัวเองเปลี่ยนแปลงไป

ดูเหมือนเขาจะสูงขึ้นเล็กน้อย แถมร่างกายยังกำยำกว่าเดิม

ในฐานะคนติดบ้าน ร่างกายของจี้ชวนเคยแค่สมส่วน แต่ตอนนี้เขาเห็นมัดกล้ามปรากฏเป็นแนวบนแขนแล้ว

ดูเหมือนหลังกลืนคริสตัลพลังเข้าไป เขาจะเลื่อนระดับขึ้น ความสามารถทุกด้านเพิ่มขึ้นอย่างมาก

“อ่าา—”

จี้ชวนค้นพบด้วยความตื่นเต้นว่าเสียงของเขาดูแหบพร่าน้อยลง บางทีถ้ากลืนคริสตัลพลังอีกสักหน่อย เขาอาจจะพูดได้!

จี้ชวนยังคงหวังว่าตัวเองจะเหมือนมนุษย์ อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาก็สื่อสารกับพวกเดียวกันไม่ได้

เขาสัมผัสได้ถึงความสามารถที่เพิ่งได้รับ ลูกแก้วแสงปรากฏขึ้นในมือ ส่องสว่างเจิดจ้าเพียงชั่วพริบตา

ถ้าเป็นคนธรรมดาก็คงใช้ทักษะนี้ดึงดูดความสนใจคนอื่นเพื่อขอความช่วยเหลือได้ หรือไม่ก็ใช้จู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัว ทำให้อีกฝ่ายตาพร่าชั่วคราว

จากนั้นเขาก็ใช้พลังพิเศษสายไฟจากคริสตัลสีน้ำเงินก้อนแรก ตามความคิดของเขา เปลวไฟที่ปลายนิ้วก็เปลี่ยนขนาดได้ดั่งใจ

เขาสะบัดมือเบา ๆ ลูกไฟก็พุ่งออกไป สมกับเป็นคริสตัลสีน้ำเงิน ใช้ได้ดีจริง ๆ ในที่สุดจี้ชวนก็มีพลังพิเศษสำหรับโจมตีแล้ว

แต่ดูเหมือนพลังสายไฟจะยังถูกซูหว่านหว่านข่มอยู่ จี้ชวนขมวดคิ้ว คงต้องรอไปก่อน

เขาเดินกลับไปที่รถ ขับวนอยู่หลายรอบแต่ไม่พบอะไร จึงแวะไปยังห้างสรรพสินค้าที่ตอนกลางวันเขาไปกวาดของมาอีกครั้ง หยิบอาหารใส่กระเป๋าเดินทางสองใบตามสบาย แล้วเตรียมกลับ

เขาจะเอาไปให้ยัยโง่นั่นกิน เธอเป็นคนเดียวที่เขาเคยเห็นว่ามีคริสตัลพลังสีทอง จี้ชวนอยากรู้ว่าพลังพิเศษของเธอคืออะไร

กู้หยุนซีที่หลับอยู่รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเคาะประตู จึงสะดุ้งตื่น เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มตัว

เธอค่อย ๆ ย่องไปที่หน้าต่าง แล้วเห็นรถคันเล็กสีชมพูของตัวเองจอดอยู่ที่ลานด้านหลัง

จากนั้นก็เห็นจี้ชวนยืนอยู่หน้าประตูบ้าน เงยหน้ามองเธอราวกับกำลังมองคนโง่คนหนึ่ง

“เอ๊ะ ทำไมรู้สึกว่าเขาไม่เหมือนเดิมนะ ดูเป็นคนขึ้น แถมเหมือนจะแข็งแรงขึ้นด้วย...”

ที่สำคัญกว่านั้น กู้หยุนซีเห็นจี้ชวนลากกระเป๋าเดินทางสองใบอยู่ในมือ!

ความกลัวของกู้หยุนซีลดลงไปมาก เธอลงไปเปิดประตูให้จี้ชวน รู้สึกว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายกับตัวเอง

คราวนี้จี้ชวนไม่ลังเล เดินเข้ามาในบ้านทันที “คุณจะทำอะไร!” กู้หยุนซีตกใจกับการกระทำของเขา จึงถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

กู้หยุนซีสวมชุดนอน แสงจันทร์ส่องให้เห็นเรือนร่างอันมีส่วนเว้าส่วนโค้ง จี้ชวนมองแล้วก้มหน้าลง ตอนนี้ใบหน้าของเขาคงไม่แดงแล้ว

“อ่าา—”

จี้ชวนชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางสองใบ

กู้หยุนซีเข้าใจว่าเขาให้เปิดดู ข้างในเป็นอาหารสองกระเป๋าจริง ๆ ด้วย

เธอยังพบว่าเสียงของจี้ชวนฟังดูเหมือนคนมากขึ้น

“ตกลงคุณเป็นตัวอะไรกันแน่ เป็นซอมบี้หรือเปล่า”

จี้ชวนพยักหน้าแล้วส่ายหน้า เขาอยากบอกว่าแม้จะเป็นซอมบี้ แต่ก็ยังมีสติแบบมนุษย์

“คุณเป็นซอมบี้ แต่ตอนนี้คอฉันเจ็บมาก”

เมื่อเห็นกู้หยุนซีทำหน้าจริงจัง จี้ชวนก็อยากด่าเธอเหลือเกิน

จากนั้นจี้ชวนทำมือขวาเป็นท่าจับปากกา แล้วขยับไปมาเพื่อถามว่าเธอมีปากกาไหม

“คุณอยากดื่มไวน์แดงเหรอ บ้านฉันเหลือแต่น้ำประปาแล้ว จะไปหาไวน์แดงที่ไหนล่ะ”

กู้หยุนซีคิดว่าท่าทางของจี้ชวนเหมือนกำลังถือแก้วไวน์

“ไม่ใช่ คริสตัลพลังสีทองกินได้ไหม กินแล้วจะกลายเป็นคนโง่หรือเปล่า”

จี้ชวนกรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็ไม่สนใจคำถามของกู้หยุนซี แล้วค้นบ้านของเธอไปทั่ว

ในที่สุดก็พบดินสอเขียนคิ้วแท่งหนึ่งบนตู้ตรงโถงทางเข้า

“อ๋อ คุณจะเขียน!”

กู้หยุนซีเพิ่งเข้าใจเจตนาของจี้ชวน เธอหันไปหยิบปากกากับสมุดจากชั้นบน

“คุณชื่ออะไร”

กู้หยุนซีรับสมุดมาแล้วตกใจเมื่อเห็นว่าซอมบี้ตัวนี้เขียนหนังสือได้จริง ๆ จากนั้นเธอก็รับปากกาไปเขียนลงในสมุดว่า “กู้หยุนซี”

จี้ชวนทำหน้าเอือมระอา ก่อนเขียนอย่างแรงว่า “พูดออกมาตรง ๆ ก็ได้ ฉันฟังรู้เรื่อง!”

“อ๋อ ๆ จริงด้วย ฉันลืมไปเลย”

“ตอนนี้ฉันเป็นซอมบี้ แต่ยังมีสติแบบมนุษย์”

“พระเจ้า งั้นคุณไม่กินคนใช่ไหม”

“ตอนนี้ยังไม่เคยกิน”

ก็ไม่เคยกินจริง ๆ แค่ผ่ากะโหลกคนเป็นเพื่อกินคริสตัลพลังเท่านั้น แต่ตอนนี้เขายังไม่หิว ส่วนในอนาคตจะอยากกินหรือเปล่า จี้ชวนเองก็ไม่แน่ใจ

“ดีจัง! ตอนกลางวันคุณทำฉันตกใจแทบตาย ฉันก็ว่าแล้วว่าซอมบี้จะขับรถได้ยังไง! แล้วก็ขอบคุณมากนะเรื่องอาหาร ฉันกินบิสกิตถุงเดียวอยู่สามวันแล้ว ถ้ายังไม่ได้กินอะไรอีกคงหิวตายแน่”

“พลังพิเศษของคุณคืออะไร”

“ฉันไม่มีพลังพิเศษ”

กู้หยุนซีมีสีหน้าผิดหวัง เธอเคยเห็นข่าวนั้นเหมือนกัน แต่ตัวเองไม่รู้สึกว่ามีพลังพิเศษอะไรเลยจริง ๆ

จี้ชวนสงสัยเล็กน้อย หรือเธอกำลังระวังตัวจากเขา แต่ดูจากสมองของกู้หยุนซีแล้ว ไม่น่าใช่คนที่จะทำแบบนั้น อีกทั้งสีหน้าของเธอก็ดูไม่เหมือนเสแสร้ง

“ทุกคนมีพลังพิเศษ บางทีคุณอาจยังไม่ค้นพบพลังของตัวเอง”

จี้ชวนนึกถึงตัวเอง พลังพิเศษของเขาเพิ่งปรากฏตอนกลายเป็นซอมบี้ พลังประหลาดขนาดนี้ยังเกิดขึ้นกับเขาได้ พลังประหลาดแบบอื่นก็คงมีอยู่เหมือนกัน

จู่ ๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงเดินไปที่กระจกชั้นหนึ่ง

นอกจากอยากมองดูให้ชัดว่าตอนนี้ตัวเองมีหน้าตาเป็นอย่างไรแล้ว เขายังอยากเห็นคริสตัลพลังของตัวเองด้วย

ชายในกระจกมีใบหน้าซีดไร้สีเลือด รูม่านตาทั้งสองข้างกลับเป็นสีแดงคล้ำ เมื่อเทียบกับตอนยังมีชีวิต เขาแข็งแรงขึ้นมากจริง ๆ แต่ก็ยังดูออกว่าเป็นซอมบี้

รอบกายเขายังเปล่งแสงสีดำ หรือจะพูดให้ถูกคือมีพลังงานสีดำก้อนหนึ่งโอบล้อมร่างอยู่

คริสตัลพลังของเขาเป็นสีดำ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป