ฝูงซอมบี้เห็นหญิงสาวที่กำลังร้องโหยหวนอยู่กับที่ก็พากันกรูเข้าใส่ราวกับสุนัขเห็นกระดูก ไม่นานเสียงกรีดร้องก็เงียบลง
จี้ชวนมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้าเย็นชา เขาไม่ได้รีบร้อนจัดการซอมบี้ที่กินคริสตัลพลังเข้าไป
แต่กลับหยิบก้อนหินขึ้นมาก้อนหนึ่ง สีหน้าเหี้ยมเกรียม ก่อนใช้พลังพิเศษสายความเร็วไล่ตามชายคนนั้นไป
“จะโทษก็โทษตัวเองที่ไร้ประโยชน์เถอะ! มีพลังพิเศษเก่งขนาดนั้นแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเหมือนคนไร้ค่า! ไอ้เวร!”
ชายคนนั้นวิ่งสุดฝีเท้าไปยังบริเวณที่ไม่มีซอมบี้ แต่เขารู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังไล่ตามมาจากด้านหลัง ฝีเท้าซอมบี้หนักอึ้ง เสียงนี้ฟังดูไม่เหมือนเสียงซอมบี้
กลับคล้ายเสียงรถไฟฟ้าหรืออะไรสักอย่างที่มีมอเตอร์ เสียงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ด้วยความสงสัย เขาจึงหันกลับไปมอง แล้วก็สบเข้ากับใบหน้าซีดเผือดของจี้ชวน จี้ชวนฟาดก้อนหินลงไปเหมือนตอนจัดการซอมบี้
ศีรษะของชายคนนั้นแตกเลือดอาบ ก่อนตายเขาก็ยังคิดไม่ออกว่าทำไมจี้ชวนถึงปล่อยให้ซอมบี้กินผู้หญิงคนนั้น แต่กลับไล่ตามเขาไม่เลิก แถมยังใช้ก้อนหินอีกด้วย
นี่เป็นครั้งแรกที่จี้ชวนฆ่าคน แต่ในใจกลับสงบนิ่ง เขายิ้มขื่น ๆ ตอนนี้ตัวเขากลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว
เหตุผลที่เขาลงมือฆ่าชายคนนี้ ก็เพราะอีกฝ่ายหักหลังพวกพ้อง ทำให้เขานึกถึงซูหว่านหว่าน คนแบบนี้สมควรตาย
เขาใช้มือแหวกกะโหลกชายคนนั้นอย่างไร้ความรู้สึก ค้นหาจนคริสตัลสีเขียวปรากฏขึ้น จากนั้นก็กลืนมันลงไป
ถึงพลังแสงจะฟังดูไม่มีประโยชน์อะไร แต่ในเมื่อเป็นสีเขียว อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย หลังสัมผัสได้ชั่วครู่ว่าคริสตัลหลอมรวมเข้ากับร่างกาย จี้ชวนก็เดินย้อนกลับไปทางเดิม เพื่อหาคริสตัลพลังสายไฟ
ส่วนศพบนพื้น เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย หลังกลายเป็นซอมบี้ เขาก็ไม่รู้สึกหิวหรือง่วงอีก
มีเพียงความอยากกลืนกินคริสตัลพลังเท่านั้น และเขายังควบคุมความอยากนี้ได้ นี่คือความสามารถของราชาซอมบี้งั้นหรือ
เขากลับไปหาซอมบี้ที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย คว้าตัวมันออกมาจากฝูงซอมบี้แล้วลากไปใต้ต้นไม้ข้าง ๆ
เขาทุบกะโหลกซอมบี้ออกเหมือนทุบวอลนัต แล้วพบคริสตัลสีน้ำเงินที่ถูกกลืนเข้าไปก่อนหน้านี้
จี้ชวนกลืนคริสตัลพลังลงไป ร่างกายกลับเปล่งแสงสีทอง พลังสายหนึ่งแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้เขารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก ถึงขั้นเห็นร่างกายของตัวเองเปลี่ยนแปลงไป
ดูเหมือนเขาจะสูงขึ้นเล็กน้อย แถมร่างกายยังกำยำกว่าเดิม
ในฐานะคนติดบ้าน ร่างกายของจี้ชวนเคยแค่สมส่วน แต่ตอนนี้เขาเห็นมัดกล้ามปรากฏเป็นแนวบนแขนแล้ว
ดูเหมือนหลังกลืนคริสตัลพลังเข้าไป เขาจะเลื่อนระดับขึ้น ความสามารถทุกด้านเพิ่มขึ้นอย่างมาก
“อ่าา—”
จี้ชวนค้นพบด้วยความตื่นเต้นว่าเสียงของเขาดูแหบพร่าน้อยลง บางทีถ้ากลืนคริสตัลพลังอีกสักหน่อย เขาอาจจะพูดได้!
จี้ชวนยังคงหวังว่าตัวเองจะเหมือนมนุษย์ อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาก็สื่อสารกับพวกเดียวกันไม่ได้
เขาสัมผัสได้ถึงความสามารถที่เพิ่งได้รับ ลูกแก้วแสงปรากฏขึ้นในมือ ส่องสว่างเจิดจ้าเพียงชั่วพริบตา
ถ้าเป็นคนธรรมดาก็คงใช้ทักษะนี้ดึงดูดความสนใจคนอื่นเพื่อขอความช่วยเหลือได้ หรือไม่ก็ใช้จู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัว ทำให้อีกฝ่ายตาพร่าชั่วคราว
จากนั้นเขาก็ใช้พลังพิเศษสายไฟจากคริสตัลสีน้ำเงินก้อนแรก ตามความคิดของเขา เปลวไฟที่ปลายนิ้วก็เปลี่ยนขนาดได้ดั่งใจ
เขาสะบัดมือเบา ๆ ลูกไฟก็พุ่งออกไป สมกับเป็นคริสตัลสีน้ำเงิน ใช้ได้ดีจริง ๆ ในที่สุดจี้ชวนก็มีพลังพิเศษสำหรับโจมตีแล้ว
แต่ดูเหมือนพลังสายไฟจะยังถูกซูหว่านหว่านข่มอยู่ จี้ชวนขมวดคิ้ว คงต้องรอไปก่อน
เขาเดินกลับไปที่รถ ขับวนอยู่หลายรอบแต่ไม่พบอะไร จึงแวะไปยังห้างสรรพสินค้าที่ตอนกลางวันเขาไปกวาดของมาอีกครั้ง หยิบอาหารใส่กระเป๋าเดินทางสองใบตามสบาย แล้วเตรียมกลับ
เขาจะเอาไปให้ยัยโง่นั่นกิน เธอเป็นคนเดียวที่เขาเคยเห็นว่ามีคริสตัลพลังสีทอง จี้ชวนอยากรู้ว่าพลังพิเศษของเธอคืออะไร
กู้หยุนซีที่หลับอยู่รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเคาะประตู จึงสะดุ้งตื่น เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มตัว
เธอค่อย ๆ ย่องไปที่หน้าต่าง แล้วเห็นรถคันเล็กสีชมพูของตัวเองจอดอยู่ที่ลานด้านหลัง
จากนั้นก็เห็นจี้ชวนยืนอยู่หน้าประตูบ้าน เงยหน้ามองเธอราวกับกำลังมองคนโง่คนหนึ่ง
“เอ๊ะ ทำไมรู้สึกว่าเขาไม่เหมือนเดิมนะ ดูเป็นคนขึ้น แถมเหมือนจะแข็งแรงขึ้นด้วย...”
ที่สำคัญกว่านั้น กู้หยุนซีเห็นจี้ชวนลากกระเป๋าเดินทางสองใบอยู่ในมือ!
ความกลัวของกู้หยุนซีลดลงไปมาก เธอลงไปเปิดประตูให้จี้ชวน รู้สึกว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายกับตัวเอง
คราวนี้จี้ชวนไม่ลังเล เดินเข้ามาในบ้านทันที “คุณจะทำอะไร!” กู้หยุนซีตกใจกับการกระทำของเขา จึงถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
กู้หยุนซีสวมชุดนอน แสงจันทร์ส่องให้เห็นเรือนร่างอันมีส่วนเว้าส่วนโค้ง จี้ชวนมองแล้วก้มหน้าลง ตอนนี้ใบหน้าของเขาคงไม่แดงแล้ว
“อ่าา—”
จี้ชวนชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางสองใบ
กู้หยุนซีเข้าใจว่าเขาให้เปิดดู ข้างในเป็นอาหารสองกระเป๋าจริง ๆ ด้วย
เธอยังพบว่าเสียงของจี้ชวนฟังดูเหมือนคนมากขึ้น
“ตกลงคุณเป็นตัวอะไรกันแน่ เป็นซอมบี้หรือเปล่า”
จี้ชวนพยักหน้าแล้วส่ายหน้า เขาอยากบอกว่าแม้จะเป็นซอมบี้ แต่ก็ยังมีสติแบบมนุษย์
“คุณเป็นซอมบี้ แต่ตอนนี้คอฉันเจ็บมาก”
เมื่อเห็นกู้หยุนซีทำหน้าจริงจัง จี้ชวนก็อยากด่าเธอเหลือเกิน
จากนั้นจี้ชวนทำมือขวาเป็นท่าจับปากกา แล้วขยับไปมาเพื่อถามว่าเธอมีปากกาไหม
“คุณอยากดื่มไวน์แดงเหรอ บ้านฉันเหลือแต่น้ำประปาแล้ว จะไปหาไวน์แดงที่ไหนล่ะ”
กู้หยุนซีคิดว่าท่าทางของจี้ชวนเหมือนกำลังถือแก้วไวน์
“ไม่ใช่ คริสตัลพลังสีทองกินได้ไหม กินแล้วจะกลายเป็นคนโง่หรือเปล่า”
จี้ชวนกรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็ไม่สนใจคำถามของกู้หยุนซี แล้วค้นบ้านของเธอไปทั่ว
ในที่สุดก็พบดินสอเขียนคิ้วแท่งหนึ่งบนตู้ตรงโถงทางเข้า
“อ๋อ คุณจะเขียน!”
กู้หยุนซีเพิ่งเข้าใจเจตนาของจี้ชวน เธอหันไปหยิบปากกากับสมุดจากชั้นบน
“คุณชื่ออะไร”
กู้หยุนซีรับสมุดมาแล้วตกใจเมื่อเห็นว่าซอมบี้ตัวนี้เขียนหนังสือได้จริง ๆ จากนั้นเธอก็รับปากกาไปเขียนลงในสมุดว่า “กู้หยุนซี”
จี้ชวนทำหน้าเอือมระอา ก่อนเขียนอย่างแรงว่า “พูดออกมาตรง ๆ ก็ได้ ฉันฟังรู้เรื่อง!”
“อ๋อ ๆ จริงด้วย ฉันลืมไปเลย”
“ตอนนี้ฉันเป็นซอมบี้ แต่ยังมีสติแบบมนุษย์”
“พระเจ้า งั้นคุณไม่กินคนใช่ไหม”
“ตอนนี้ยังไม่เคยกิน”
ก็ไม่เคยกินจริง ๆ แค่ผ่ากะโหลกคนเป็นเพื่อกินคริสตัลพลังเท่านั้น แต่ตอนนี้เขายังไม่หิว ส่วนในอนาคตจะอยากกินหรือเปล่า จี้ชวนเองก็ไม่แน่ใจ
“ดีจัง! ตอนกลางวันคุณทำฉันตกใจแทบตาย ฉันก็ว่าแล้วว่าซอมบี้จะขับรถได้ยังไง! แล้วก็ขอบคุณมากนะเรื่องอาหาร ฉันกินบิสกิตถุงเดียวอยู่สามวันแล้ว ถ้ายังไม่ได้กินอะไรอีกคงหิวตายแน่”
“พลังพิเศษของคุณคืออะไร”
“ฉันไม่มีพลังพิเศษ”
กู้หยุนซีมีสีหน้าผิดหวัง เธอเคยเห็นข่าวนั้นเหมือนกัน แต่ตัวเองไม่รู้สึกว่ามีพลังพิเศษอะไรเลยจริง ๆ
จี้ชวนสงสัยเล็กน้อย หรือเธอกำลังระวังตัวจากเขา แต่ดูจากสมองของกู้หยุนซีแล้ว ไม่น่าใช่คนที่จะทำแบบนั้น อีกทั้งสีหน้าของเธอก็ดูไม่เหมือนเสแสร้ง
“ทุกคนมีพลังพิเศษ บางทีคุณอาจยังไม่ค้นพบพลังของตัวเอง”
จี้ชวนนึกถึงตัวเอง พลังพิเศษของเขาเพิ่งปรากฏตอนกลายเป็นซอมบี้ พลังประหลาดขนาดนี้ยังเกิดขึ้นกับเขาได้ พลังประหลาดแบบอื่นก็คงมีอยู่เหมือนกัน
จู่ ๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงเดินไปที่กระจกชั้นหนึ่ง
นอกจากอยากมองดูให้ชัดว่าตอนนี้ตัวเองมีหน้าตาเป็นอย่างไรแล้ว เขายังอยากเห็นคริสตัลพลังของตัวเองด้วย
ชายในกระจกมีใบหน้าซีดไร้สีเลือด รูม่านตาทั้งสองข้างกลับเป็นสีแดงคล้ำ เมื่อเทียบกับตอนยังมีชีวิต เขาแข็งแรงขึ้นมากจริง ๆ แต่ก็ยังดูออกว่าเป็นซอมบี้
รอบกายเขายังเปล่งแสงสีดำ หรือจะพูดให้ถูกคือมีพลังงานสีดำก้อนหนึ่งโอบล้อมร่างอยู่
คริสตัลพลังของเขาเป็นสีดำ
