[อันดับที่ 54: หวังเถิง จากตระกูลหวัง นครหลวงจักรพรรดิ คะแนน: 564!]
เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนต่างตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มกระซิบกระซาบกัน
“คะแนน 564 ก็ผ่านการสอบได้ ครั้งนี้ข้างในเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ใช่สิ เมื่อก่อนจำนวนคนเกือบถึงร้อย คะแนนไม่เคยต่ำกว่าพันเลย!”
“ดูท่าข้างในจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!”
“หรือว่าคนที่รอดชีวิตทั้งหมดจะได้เลื่อนขั้น?”
พอพูดจบ ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ความกังวลฉาบอยู่บนใบหน้า
“เป็นไปได้ยังไง? น้องชายฉันหวังเถิงมีคุณสมบัติเป็นเทพ คะแนนทำไมถึงต่ำขนาดนี้ อันดับก็รั้งท้าย!”
หวังอวี้เหิงดูเหมือนจะรับไม่ได้เช่นกัน จึงเอ่ยถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้น
แต่น่าเสียดาย ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเขา
มีเพียงเว่ยชิงหงที่ถอนหายใจโล่งอก ไม่ว่าคะแนนเท่าไรอันดับอะไร ขอแค่ได้เข้าชั้นในก็พอ
“พี่เหิง ไม่เป็นไร ขอแค่น้องเถิงเข้าชั้นในได้ก็พอ!”
ภายใต้คำปลอบโยนของเว่ยชิงหง หวังอวี้เหิงจึงเก็บความโกรธลงได้: “ฉันอยากรู้ว่านักเรียนคนอื่นได้คะแนนเท่าไร ถึงได้ข่มน้องชายฉันหวังเถิงได้!”
ระหว่างที่เขาพูด แผงแสงก็เริ่มกระพริบขึ้น
[อันดับที่ 53: หลิวหยาง จากตระกูลหลิว เมืองเอกเป้ยอวี่ คะแนน: 580!]
[อันดับที่ 52: จางฮุ่ย จากตระกูลจาง เมืองเอกเจียงเป่ย คะแนน: 581!]
……
คะแนนต่อเนื่องกันมา จนถึงอันดับที่ 20 ก็ยังไม่มีใครเกินพัน
เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ค่อย ๆ เริ่มยอมรับ