คลื่นกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายคมแสงนับไม่ถ้วนจนผู้คนพากันเปลี่ยนสีหน้า!
แสงกระบี่สุดขีดพุ่งเฉือนนภา ด้วยท่วงท่าที่จะบดขยี้ทุกสิ่งตรงหน้า มุ่งหน้าสู่หยางหยวนหัง
ชั่วขณะนั้น บรรดาผู้แข็งแกร่งระดับสูงบนเวทีต่างพากันลุกขึ้นยืน สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและหวาดกลัว
สีหน้าของหยางหยวนหังยิ่งเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง
เขากวัดแกว่งท่าไม้ตายออกมาหลายดอกติดต่อกัน พุ่งเข้าหาแสงกระบี่นั้นในพริบตา
แต่ท่าไม้ตายเหล่านั้นยังไม่ทันได้แตะต้องแสงกระบี่ ก็ถูกเจตนารมณ์แห่งกระบี่บดขยี้จนแหลกลาญ
จากนั้น แสงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวก็หอบเอาพลังอันไร้ขอบเขต พุ่งเข้าถล่มร่างของหยางหยวนหัง
"ไม่!"
หยางหยวนหังจ้องมองกระบี่ที่ไม่อาจต้านทานได้นี้ ในที่สุดก็ส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว
จากนั้น เมื่อแสงกระบี่ทะลุผ่านร่างของเขา เสียงร้องก็หยุดลงทันที
เมื่อแสงกระบี่สลายไป บนเวที ร่างของหยางหยวนหังก็ถูกผ่าออกเป็นสองซีก ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน
ตูม!
เมื่อมองดูหยางหยวนหังที่ล้มลง ผู้คนต่างพากันเปลี่ยนสีหน้าไปมาตาม ๆ กัน
ไม่มีใครกล้าเชื่อว่า เมืองเอกผู้ปราบทั่วทั้งเมืองอย่างหยางหยวนหัง จะถูกสังหารด้วยกระบี่เดียวเพียงเท่านี้
ซ่า!
สายตาที่ตกตะลึงมากมายพากันจ้องไปที่ฉู่ยวี่ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
สายตาของพี่น้องฉู่เยียนยิ่งแตกต่างออกไป
ฉู่เยียนมองดูพี่ชายคนโตของตัวเอง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
เมื่อนึกไปถึงคำพูดโอ้อวดที่เคยประกาศว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายให้ได้ เขาก็รู้สึกหน้าแดงขึ้นมาทันที
แต่ในสายตาของเขา สิ่งที่มีมากกว่าคือความเคารพนับถือและความอยากรู้อยากเห็น