ในแดนเกษมสุข!
จี้อิ่นมองดูวิญญาณที่แท้จริงของพระอรหันต์เจี้ยงหลงที่ถูกผลกรรมสนอง ตวัดถอนใจ แล้วนำไปใส่ไว้ในสระบุญกุศล
"ก่อนอื่นก็ซ่อมแซมจิตวิญญาณให้หายดีก่อน แล้วค่อยลงไปฝึกตนในโลกมนุษย์ร้อยชาติ สั่งสมบุญกุศล แล้วกลับมารับตำแหน่งพระอรหันต์อีกครั้งเถอะ!"
พูดจบ จี้อิ่นก็มองไปทางด้านล่าง แล้วพูดกับพระอ้วนที่มีหัวเป็นตุ่ม ๆ ว่า "เคราะห์ครั้งนี้ เจี้ยงหลงทุ่มเทเพื่อพุทธศาสนาของเราอย่างใหญ่หลวง สมควรเป็นพระอรหันต์อันดับหนึ่งของพุทธศาสนาเรา ได้ครอบครองตำแหน่งพุทธภูมิ!"
ได้ยินดังนั้น โด๋เป๋ยหรูไหลก็ประนมมือ "ดี! รับพระบัญชา!"
พูดจบ เขาก็หมุนตัวเดินจากไป
ในเวลาเดียวกัน บนท้องฟ้าเหนือเขาฮวากั่วซาน จุ่นถีเห็นซุนหงอคงถือกำเนิดมาโดยไม่มีอะไรผิดปกติ ก็วางใจขึ้นมาพอสมควร
แต่เขาก็ไม่กล้าจะจากไปอีก เอาแต่จ้องมองซุนหงอคงอยู่บนฟ้าไม่ละสายตา
ซุนหงอคงเดินเตร่ไปมาบนเขาฮวากั่วซาน ทุกวันเก็บผลไม้กิน ได้อย่างสบายใจ
แต่เขาไม่เคยเข้ากลุ่มกับฝูงลิงบนเขาฮวากั่วซานเลย ทุกวันกินผลไม้ของตัวเอง อย่างสบายใจ
จุ่นถีเห็นซุนหงอคงผิดปกติแบบนี้ ก็คิดไปเองว่าเขาเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษแห่งฟ้าดิน ไม่ยอมคบหากับลิงพวกนี้
แต่ต้องยอมรับว่า เขาเริ่มร้อนใจจริง ๆ
วันหนึ่ง ซุนหงอคงยังคงกินผลไม้ของตัวเองตามปกติ จู่ ๆ ก็ถูกลิงฝูงหนึ่งเข้ามาล้อมไว้
"เจ้าเป็นลิงที่มาจากไหน พวกเราไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อนเลย?"