กักตุนเสบียงวันสิ้นโลก: ฉันเก็บของได้เป็นร้อยล้านตันในดันเจียน

ตอนที่ 1 กักตุนเสบียงวันสิ้นโลก ฉันเก็บทรัพยากรมหาศาลได้ในดันเจียน

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【เรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องแต่ง เกิดขึ้นในห้วงเวลาคู่ขนานเท่านั้น ไม่เกี่ยวข้องกับโลกแห่งความเป็นจริง โปรดอย่านำไปปฏิบัติตาม และห้ามเลียนแบบพฤติกรรมอันตราย】

(เอ่อ คือฉันอยากรู้ว่าคนที่อ่านหนังสือเล่มนี้เกิดยุคไหนกันบ้าง จะได้ปรับเนื้อเรื่องให้เหมาะกับช่วงอายุ)

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 30

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 40

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 50

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 60

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 70

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 80

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 90

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 2000

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 2010

จุดลงชื่อสำหรับคนเกิดยุค 2020

ซูอันค่อย ๆ ได้สติขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมแปลกตารอบตัว เธอก็ถามด้วยเสียงแหบพร่า “ที่นี่... ที่ไหน”

พอได้ยินเสียง จางเชียนเชียนก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม “ฮะ ๆ ตื่นแล้วเหรอ ซูอัน? ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”

“หลินฮ่าว ลูกพี่ลูกน้อง รีบมานี่เร็ว ซูอันตื่นแล้ว”

ซูอันพยายามลุกขึ้นนั่ง แต่กลับพบว่าตัวเองถูกมัดแน่นจนขยับไม่ได้

เธอมองทั้งสามคนด้วยความสงสัย “พวกคุณทำอะไรกัน?”

หลินฮ่าวหัวเราะลั่น “ซูอันเอ๋ยซูอัน เธอนี่มันโง่จริง ๆ ฉันไม่เคยเจอใครโง่เท่าเธอมาก่อนเลย

เชียนเชียน มาบอกเธอเองเถอะ ให้เธอตายตาสว่างไปเลย”

จางเชียนเชียนพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “อะไร หวงเธอขึ้นมาหรือไง?”

“เปล่าสักหน่อย จะเป็นไปได้ยังไง เธอก็รู้นี่ว่าคนที่ฉันรักที่สุดมีแค่เธอ

ส่วนยัยนั่น ฮึ บนเตียงก็เหมือนปลาตาย จะไปสู้เธอได้ยังไง

ฉันแค่อยากให้เธอรู้ความสัมพันธ์กับแผนการของเรา พอนึกถึงสีหน้าตอนที่เธอโกรธจนแทบบ้าก็สะใจสุด ๆ”

เมื่อเห็นท่าทีของทั้งคู่ ซูอันจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น เธอด่าพวกเขาด้วยความโกรธ “พวกคุณ... ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง? ฉันมีของดีอะไรก็ไม่เคยลืมแบ่งให้พวกคุณ แล้วนี่คือสิ่งที่พวกคุณตอบแทนฉันหรือ?”

จางเชียนเชียนพูดอย่างรำคาญ “ซูอัน เลิกทำหน้าแบบนั้นสักทีได้ไหม

หลินฮ่าวเป็นแฟนฉันมาตั้งแต่ต้นจนจบ ฉันแค่ให้เธอยืมใช้ เธอกลับคิดว่าเขาเป็นของตัวเองจริง ๆ หรือไง?”

“จะบอกให้นะ ที่จริงพวกเราเข้าหาเธอก็เพราะอยากให้เธอค่อย ๆ เชื่อใจ แล้วค่อยสูบเงินทองของเธอจนหมดเท่านั้นเอง

แต่ใครจะคิดว่าวันสิ้นโลกจะมาถึง แถมเธอยังดีกับพวกเราขนาดนี้ แล้วก็ตื่นพลังมิติขึ้นมาอีก

เห็นหรือยัง? จางเฉียงเป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน เขาย้ายพลังของเธอมาให้ฉันได้ เป็นยังไงล่ะ เซอร์ไพรส์ไหม ล่ะสิ คิดไม่ถึงใช่ไหม?”

หลังฟังจบ ซูอันก็สิ้นหวัง น้ำตาไหลลงมาเงียบ ๆ ขณะพึมพำ “พวกคุณกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง? ฉันไม่ดีกับพวกคุณหรือไง? ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้? ทำไม?”

จางเชียนเชียนพูดอย่างรำคาญ “พอแล้วลูกพี่ลูกน้อง เริ่มได้เลย ตอนนี้แค่เห็นหน้าเธอฉันก็คลื่นไส้แล้ว”

จางเฉียงพยักหน้า “ได้ เธอไปนอนข้าง ๆ เดี๋ยวอาจจะเจ็บหน่อย ทนเอานะ”

หลินเชียนเชียนนึกอะไรขึ้นมาได้จึงถาม “เดี๋ยวก่อน เธอจะใช้มิติจัดการพวกเราหรือเปล่า?”

จางเฉียงยิ้มเยาะ “ไม่ต้องห่วง ฉันให้ยายับยั้งพลังพิเศษกับเธอไปแล้ว ตอนนี้เธอใช้พลังไม่ได้หรอก”

พวกเขาไม่มีทางรู้เลยว่าซูอันไม่ได้ตื่นพลังพิเศษอะไรทั้งนั้น มิติของเธอได้มาหลังจากวันสิ้นโลกผ่านไปสามปี ตอนหนีเอาชีวิตรอดเธอบาดเจ็บ เลือดจึงไปปลุกจี้ที่ห้อยคอให้ทำงาน

ซูอันคิดว่าพอมีมิติแล้ว ทั้งสามคนจะใช้ชีวิตได้ดีขึ้น ใครจะคิดว่าจิตใจคนยากแท้หยั่งถึง คู่ชายหญิงสารเลวคู่นี้กลับร่วมมือกันแย่งมิติของเธอ

เธอค้นหาไปทั่วในมิติ ในที่สุดก็เจอระเบิดมือหนึ่งลูก

ระเบิดมือลูกนี้มีคนขว้างมาใกล้ตัวหลินฮ่าว ตอนนั้นเธอเสี่ยงชีวิตเก็บมันเข้าไปในมิติเพื่อช่วยเขาในวินาทีสุดท้าย แต่หลินฮ่าวน่ะหรือ? คงลืมเรื่องพวกนั้นไปหมดแล้วสินะ!

“หลินฮ่าว มาช่วยกดเธอไว้หน่อย อย่าให้ดิ้น” จางเฉียงพูดจบก็หยิบอุปกรณ์ประหลาดขึ้นมา แล้วกดลงบนหน้าผากซูอัน

ในจังหวะนั้นเอง ถังน้ำมันหลายใบกับระเบิดมือก็ปรากฏขึ้นข้างตัวซูอัน

เธอมองเห็นรูม่านตาของจางเฉียงเปลี่ยนไป คิดจะหนีแต่ก็สายเกินไปแล้ว ส่วนชายชั่วหญิงเลวคู่นั้นยังไม่ทันรู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาตายง่ายเกินไปจริง ๆ แบบนี้นับว่าถูกเกินไปแล้ว

———คั่นฉาก———

ความแสบร้อนรุนแรงยังคงหลงเหลืออยู่ทั่วร่าง เสียงระเบิดกึกก้องจากระเบิดมือราวกับยังสะท้อนอยู่ในหู พร้อมเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของชายชั่วหญิงเลวก่อนสิ้นใจ

ซูอันผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างแรง หน้าอกกระเพื่อมหนัก เสียงหอบหายใจดังชัดในห้องอันเงียบสงบ หัวใจเต้นกระหน่ำราวกับตีกลอง

เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างงุนงง

ห้องนอนสะอาดเป็นระเบียบ ผ้าม่านสีขาวนวล บนโต๊ะข้างเตียงมีโคมไฟกับแก้วน้ำที่ใช้เป็นประจำ อากาศไม่มีกลิ่นเย็นเยียบ คาวเลือด และเน่าเหม็นที่ติดอยู่ในวันสิ้นโลก มีเพียงกลิ่นหอมจาง ๆ ของน้ำยาซักผ้า

“ฉัน... ฉันไม่ได้จุดระเบิดมือในมิติ แล้วตายไปพร้อมกับหลินฮ่าวกับจางเชียนเชียนคู่สารเลวนั่นหรอกเหรอ?”

ซูอันพึมพำ ปลายนิ้วกำผ้าปูเตียงนุ่ม ๆ แน่น สัมผัสจริงแท้ของเนื้อผ้าทำให้สติที่พร่าเลือนค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้น

ที่นี่คือบ้านของเธอ บ้านที่เธออยู่มานานกว่า 20 ปีก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง!

ความคิดหนึ่งที่เหลือเชื่อและเธอปรารถนาอย่างสุดหัวใจค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในสมอง

เธอยื่นมือที่สั่นเทาออกไป คว้าโทรศัพท์มือถืออัจฉริยะบนโต๊ะข้างเตียงมาไว้ในมือ สัมผัสของตัวเครื่องทำให้ปลายนิ้วสั่น ก่อนจะรีบกดเปิดหน้าจอ

วันที่ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน 10 กันยายน ปี 2028

โครม!

สมองของซูอันว่างเปล่าไปชั่วขณะ ก่อนถูกความยินดีมหาศาลและความแค้นท่วมท้นกลืนกิน

เธอได้เกิดใหม่จริง ๆ! กลับมาก่อนภัยพิบัติความร้อนสุดขั้วจะปะทุหนึ่งเดือน!

ความทุกข์ทรมานและความสิ้นหวังตลอดสี่ปีในวันสิ้นโลกชาติที่แล้วถาโถมเข้ามาราวคลื่นยักษ์ จนเธอแทบหายใจไม่ออก

สองปีแรก คลื่นความร้อนสุดขั้วแผ่ปกคลุมทั่วโลก ดวงอาทิตย์แผดเผาราวกับลูกไฟที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ อุณหภูมิสูงขึ้นวันแล้ววันเล่า แม่น้ำเหือดแห้ง ผืนดินแตกระแหง พืชทุกชนิดเหี่ยวเฉาจนหมดสิ้น พืชผลเสียหายย่อยยับ น้ำกับอาหารกลายเป็นของล้ำค่าที่สุด

โชคดีที่ความร้อนค่อย ๆ เพิ่มขึ้น เหมือนต้มกบในน้ำอุ่น อุณหภูมิสูงขึ้นทีละน้อย อีกทั้งเธออยู่ทางเหนือ จึงทนได้ดีกว่าทางใต้

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น รัฐยังคงควบคุมความสงบเรียบร้อยของสังคมไว้ได้อย่างมั่นคง แม้วันสิ้นโลกจะมาถึง คนชั่วที่คิดจะเผา ฆ่า และปล้นชิงก็ยังถูกลงโทษอย่างหนัก ถูกจับไปใช้แรงงาน ส่วนคนที่มีประวัติอาชญากรรมหรือเป็นหนี้แล้วไม่ยอมจ่าย จะถูกจำกัดการซื้อเสบียงอย่างเข้มงวด

แต่เธอกลับเป็นคนผลักตัวเองลงนรกด้วยมือของตัวเอง

ปีนั้นเอง ช่วงต้นเดือนกันยายน พ่อแม่ออกไปเที่ยว แล้วเกิดอุบัติเหตุกับเครื่องบิน ทั้งคู่จากเธอไปตลอดกาล

การสูญเสียพ่อแม่อย่างกะทันหันทำให้เธอพังทลาย ร้องไห้ทั้งวันและจมอยู่กับความเจ็บปวดไม่รู้จบ

ตอนที่เธออ่อนแอและไร้ที่พึ่งที่สุด จางเชียนเชียน เพื่อนสนิทที่แสนดีในคำกล่าวอ้าง ก็คอยอยู่ข้างกายเธอทุกวัน คอยถามไถ่และดูแลเอาใจใส่ แต่กลับไปบอกว่าแฟนหนุ่มของตัวเอง หลินฮ่าว เป็นคนที่ลูกพี่ลูกน้องแนะนำมาให้เธอ บอกว่าจะหาใครสักคนมาช่วยออกแรงทำงานให้สักสองสามวัน

เธอที่กำลังหน้ามืดตามัวเพราะความรักถูกความอ่อนโยนจอมปลอมของทั้งคู่หลอกจนตายใจ ลดความระแวดระวังลงจนหมด เปิดใจให้พวกเขาทุกเรื่อง พึ่งพาพวกเขาอย่างมาก ถึงขั้นตกหลุมรักหลินฮ่าวจริง ๆ

เธอไม่เคยคิดเลยว่าชายหญิงสารเลวคู่นี้หมายตาทรัพย์สินของเธอมาตั้งแต่แรก!

บ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ รวมถึงร้านขายยาที่เปิดมาหลายปีชั้นล่าง ล้วนเป็นเป้าหมายที่พวกเขาหมายตา

พวกเขาวางแผนทีละขั้น หลอกเอาความไว้ใจจากเธอทั้งหมด รอเพียงจังหวะเหมาะ ๆ แล้วค่อยฮุบทรัพย์สินของเธอไปจนหมด

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป