เสิ่นว่านจวินยืนอยู่บนเวที มือยังถือค้อนประมูลไว้ เขาก้มมองบันทึกการประมูลตรงหน้า ตัวเลขยาวเหยียดจนตาลาย
ยาคงโฉม 5 เม็ด: 15,000 ล้าน, 15,000 ล้าน, 23,000 ล้าน, 30,000 ล้าน และ 22,000 ล้าน รวม 105,000 ล้าน
ยาต่ออายุขัย 5 เม็ด: 110,000 ล้าน, 150,000 ล้าน, 200,000 ล้าน, 210,000 ล้าน และ 290,000 ล้าน รวม 960,000 ล้าน
ยอดประมูลรวม: 1.065 ล้านล้าน
1.065 ล้านล้าน
เสิ่นว่านจวินทวนตัวเลขนี้ในใจหนึ่งรอบ ก่อนจะรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ
เขาทำงานในวงการนี้มาหลายสิบปี ผ่านการประมูลมาแล้วนับไม่ถ้วน แต่ไม่ต้องพูดถึงระดับล้านล้านเลย แม้แต่งานประมูลระดับแสนล้าน เขาก็เคยเข้าร่วมเพียงไม่กี่ครั้ง
แต่วันนี้ เขาเป็นผู้ดำเนินการประมูลที่มียอดขายทะลุหลักล้านล้านด้วยตัวเอง
หากข่าวนี้แพร่ออกไป วงการประมูลทั้งวงการต้องสั่นสะเทือนอย่างแน่นอน นับจากวันนี้เป็นต้นไป ชื่อหอประมูลเทียนสี่จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์การประมูลโลก
บรรดาเศรษฐีระดับกลางและเล็กที่นั่งอยู่แถวหลังต่างมองหน้ากัน สีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง
บางคนอ้าปากค้างอยู่นาน บางคนเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วแหงนมองเพดาน ส่วนบางคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคำนวณเงียบ ๆ ก่อนจะหัวเราะขื่น ๆ ออกมา
“ล้านล้าน...” ชายวัยกลางคนสวมแว่นกรอบทองพึมพำ น้ำเสียงเจือความขมขื่นที่บรรยายไม่ถูก “ฉันตรากตรำทำงานมาทั้งชีวิต สะสมทรัพย์สินได้สามหมื่นล้าน ก็คิดว่าตัวเองเก่งมากแล้ว สุดท้ายคนอื่นประมูลกันครั้งเดียวก็เท่ากับทรัพย์สินที่ฉันหามาทั้งชีวิตสามสิบรอบ...”