กู้เฉินซินยิ้มบาง ๆ ก่อนโบกมือครั้งหนึ่ง เก็บกองหินวิญญาณกลับเข้าไปในแหวนดาว
“เอาละ พักเรื่องนี้ไว้ก่อน คุณไปเตรียมตัว เราควรไปหอประมูลกันแล้ว”
“อ้อ ได้ค่ะ” ซูหว่านฉิงรีบได้สติแล้ววิ่งขึ้นชั้นบนไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตอนเธอลงมา กู้เฉินซินก็ยืนรออยู่ตรงประตูแล้ว
วันนี้ซูหว่านฉิงสวมเดรสสีฟ้าอ่อน ผมรวบเป็นหางม้าสูง ดูสดใสและงดงาม เปี่ยมด้วยพลังของวัยสาว
กู้เฉินซินกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพยักหน้า “ไปกันเถอะ”
ทั้งสองเดินออกจากวิลล่า ขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังหอประมูลเทียนสี่
เมื่อเทียบกับเมื่อวาน มาตรการรักษาความปลอดภัยหน้าหอประมูลวันนี้ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ยังมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดสูทสีดำหลายคนเดินตรวจตราอยู่
พอเห็นรถของกู้เฉินซินจอดลง ก็มีคนรีบเดินเข้ามาเปิดประตูรถให้พวกเขาอย่างนอบน้อม
“คุณกู้ คุณหนูซู ท่านประธานเสิ่นรอพวกคุณอยู่ในห้องทำงานแล้วครับ” พนักงานคนหนึ่งกล่าวอย่างสุภาพ
กู้เฉินซินพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปในหอประมูลพร้อมกับซูหว่านฉิง
เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงานของเสิ่นว่านจวิน พนักงานเคาะประตูเบา ๆ ก่อนผลักเปิด “ท่านประธานเสิ่น คุณกู้กับคุณหนูซูมาถึงแล้วครับ”
เสิ่นว่านจวินรีบลุกจากหลังโต๊ะทำงาน ใบหน้าเปื้อนยิ้มพลางเดินมาต้อนรับ “คุณกู้ คุณหนูซู เชิญเข้ามาครับ เชิญเข้ามา”
ทั้งสองเข้าไปนั่งบนโซฟา
เสิ่นว่านจวินรินชาให้ทั้งคู่ด้วยตัวเอง ก่อนกลับไปนั่งที่ “คุณกู้ มีข่าวดีครับ ขั้นตอนของเงินทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว บ่ายวันนี้เงินก้อนแรกจะโอนเข้าบัญชีของคุณหนูซู”