ในห้องพัก เมิ่งเจ๋อบอกว่า “นายเตรียมไลฟ์ของตัวเองได้เลย ไม่ต้องขึ้นเวทีใหญ่แล้ว”
เพราะเจ้านายของพวกเขาอยากดู ไม่อยากรอให้คนบนเวทีร้องเพลงเต้นรำกันจบแล้ว อยากเห็นถานหลิ่นไลฟ์ต่อเดี๋ยวนี้เลย
ถานหลิ่นถามเพิ่มว่า “แบบนี้ได้เหรอ?”
ทำไมรู้สึกเหมือนใช้เวทีใหญ่เรียกคนเข้ามาดูไลฟ์ของตัวเองเลยนะ?
เพิ่งเปิดงานบนเวทีใหญ่ไปแท้ ๆ ตอนนี้คนอื่นก็ยังไลฟ์กันอยู่ เขาจะเปิดไลฟ์เองเลยเหรอ?
จะไปแย่งคนดูหรือเปล่า?
ถ้าทำแบบนี้ ก็เท่ากับตอกย้ำว่าเขาเป็นองค์ชายหรือองค์รัชทายาทอะไรนั่นจริง ๆ น่ะสิ
นี่มันอภิสิทธิ์อะไรกันเนี่ย
เมิ่งเจ๋อบอกว่า “ได้อยู่แล้ว เจ้านายของเราชื่นชมนายมาก ท่าเต้นเปิดงานของนายก็เป็นเขาที่สั่งให้เพิ่มเข้ามา”
“หา?” ถานหลิ่นเหมือนได้ยินเรื่องชวนตะลึงอีกแล้ว เมิ่งเจ๋อเป็นเจ้านายตัวจริงของรุ่ยจี้เอนเตอร์เทนเมนต์ หรือก็คือผู้ช่วยคนสนิทของพี่ชายโหลวอวี่
เจ้านายของเขาก็คือโหลวทิงหลาน ลูกหลานตระกูลใหญ่คนนั้นน่ะเหรอ มหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินเป็นแสนล้าน ประธานบริษัทสุดเก่งกาจคนนั้น
แล้ว...ถานหลิ่นก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ ประธานบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นชื่นชมเขาเนี่ยนะ?
ชื่นชมอะไรในตัวเขา?
ชื่นชมที่เรียนจบปริญญาตรีแล้วหางานที่เหมาะไม่ได้ เลยต้องไปเป็นสตรีมเมอร์ขายของชั่วคราว แล้วตอนนี้ก็ยังเป็นสตรีมเมอร์อยู่งั้นเหรอ? ในตัวเขามีอะไรที่ควรค่าให้ประธานบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นชื่นชมกัน?
ถานหลิ่นถามอีกครั้งว่า “ผู้ช่วยเมิ่งจบมหาวิทยาลัยอะไรเหรอครับ?”
เมิ่งเจ๋อตอบตามตรงว่า “สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์”