เทพตัวจริงนั่งอยู่ตรงกลางแถวแรกของโซนผู้ชมใต้เวที
เวทีใหญ่แห่งนี้เป็นสถานที่ของบริษัท ปกติไม่เปิดขายบัตรให้คนนอก ที่นั่งผู้ชมกว้างขวางมีชายสวมสูทเรียบหรูนั่งอยู่เพียงคนเดียวตรงแถวแรก แค่มองก็รู้ว่ารัศมีไม่ธรรมดา ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้หรือชวนคุย
ปกติพนักงานก็จะทยอยมานั่งประปรายในโซนผู้ชม แต่วันนี้บอสใหญ่อยู่ด้วย ไม่มีใครกล้านั่ง
แน่นอนว่าไม่นับผู้ช่วยมือขวาที่เป็นมนุษย์ทำงานตัวจ้อย ซึ่งนั่งตัวเกร็งอยู่แถวสองด้านหลังคุณลู่...
เมิ่งเจ๋อกดลมหายใจของตัวเองให้เบาที่สุด เพื่อไม่ให้รบกวนบอสตอนดูการแสดง
แต่เขาก็อดจิ๊ปากในใจไม่ได้ มีเงินมีอำนาจนี่ดีจริง ๆ ถึงกับจัดคอนเสิร์ตส่วนตัวให้ได้เลย
ตอนนี้เมิ่งเจ๋อรู้สึกว่าเจ้านายของพวกเขาเหมือนพี่สะใภ้คนดังที่รวยเว่อร์ในวงการบันเทิง แฟนคลับกับคนดูพากันกรี๊ดอยู่หลังจอ ส่วนเจ้านายของพวกเขาก็คือพี่สะใภ้ตัวจริง
สวมสูททั้งตัว นั่งดูการแสดงสดในโซนผู้ชมอย่างสุภาพ สง่างาม และมีรสนิยม
แบบนี้ไม่เรียกพี่สะใภ้แล้วจะเรียกว่าอะไร ใครจะได้สิทธิ์แบบนี้อีกล่ะ?
ถานหลิ่นเต้นเพลง «เคอร์เรียส» ตอนเริ่มต้นเขาย่อตัวลงอย่างเท่ตรงขอบด้านหน้าของเวที
ดังนั้นภาพไลฟ์ช็อตแรกจึงเป็นมุมเสยสุดชวนใจหาย
แต่ถานหลิ่นรับมือได้สบาย แถมยังทำให้ทั้งงานตะลึง
หลังจากปรากฏตัว เขาก็แตะกล้องเบา ๆ แล้วดึงสายตากล้องให้เงยขึ้น ก่อนจะหมุนตัวอย่างเท่ ๆ แล้วเดินถอยหลังไปสองสามก้าว