เสิ่นคว่อรู้สึกงุนงงเล็กน้อย...
“สายเลือดพลังของเจ้านี่ไม่เลวนี่นา ยังไม่ทันคืนตำแหน่ง น้อยน่ารักก็ปลุกพลังได้แล้ว”
ณ ขณะนี้ จงหมิงหลานเชื่อจริง ๆ แล้วว่าเสิ่นคว่อคือเทพองค์ราชันคุนหลุนผู้ไม่แยแสเรื่องทางโลก
มิฉะนั้น น้อยน่ารักของนางจะปรุงโอสถเทวะออกมาได้อย่างไร?
เพราะในแดนเทวะ ผู้ที่สามารถปรุงโอสถเทวะได้ ไม่ใช่แค่โอสถเซียนธรรมดา ถึงจะนับว่าเป็นปรมาจารย์โอสถเทพอย่างแท้จริง
เช่น โอสถรวมปราณเทพ ที่จริงนับเป็นเพียงโอสถเซียน ปรมาจารย์โอสถเซียนทั่วไปในแดนเทวะล้วนปรุงได้
แน่นอนว่า โอสถรวมปราณเทพที่ปรุงโดยปรมาจารย์โอสถเซียนนั้น ล้วนไม่มีใบหม่อนเทพ ทำให้ประสิทธิภาพลดลงอย่างมาก!
ด้วยเหตุนี้ ผู้เฒ่าจอมปราชญ์เซียนแห่งแดนอายุวัฒนะอย่างสุนัขเฒ่าหวงที่ใช้โอสถรวมปราณเทพของเสิ่นชิงหลี จะเหาะขึ้นสวรรค์ได้อย่างราบรื่นมีชัยสิบส่วนสิบ!
“ไม่ถูกสิ โอสถหลอมจิตนี่ ข้าจำได้ว่าต้องใช้เฉียนจ่วนเสินจือ ข้าก็ไม่ได้ให้เจ้า อันที่จริงข้าก็ไม่มี เจ้าเอามาจากไหน?” จงหมิงหลานพลันรู้สึกว่า การเป็นมารดาของนางนี้ ดูเหมือนจะไม่ได้มีประโยชน์มากนัก
นางยิ่งกว่านั้น อาจจะยากจนกว่าน้อยน่ารักเสียอีก
โอสถเทพในตำหนักเทวะนั้น หายากยิ่ง!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตำหนักเทวะเวลานี้...
“น้อยน่ารักเอ๋ย โอสถเพียงเม็ดเดียวของเจ้า ซื้อตำหนักเทพของข้าได้เลยนะ”
“ไม่ถึงขั้นนั้น” เสิ่นชิงหลีรู้สึกว่าจงหมิงหลานพูดเล่น “ท่านพ่อ อาจิ่น พวกท่านลองกินดูก่อนเถิด”
“อืม” เสิ่นคว่อตอบอย่างตรงไปตรงมา แล้วกลืนลงไปแล้ว