“รักษาได้ทุกโรค! และใช้ได้ผลกับทุกคน”
นี่ นี่ไม่ใช่โอสถที่หลอมขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะหรือ?
อายุขัยของเขาใกล้ถึงจุดจบเต็มทีแล้ว กินโอสถยืดอายุใด ๆ ก็ไร้ผล
โรคภัยเก่าที่สะสมมานานก็มักกำเริบขึ้นมาเป็นพัก ๆ โอสถรักษาแผล เหล้าบำรุงร่างกาย หรือสิ่งใด ๆ ล้วนไม่เป็นผลกับเขา
แต่โอสถเม็ดเบื้องหน้านี้ไม่เหมือนใคร มันอัดแน่นไปด้วยพลังชีวิตอันเข้มข้น! แค่เขาสูดกลิ่นเพียงครั้งเดียว ก็รู้สึกราวกับร่างกายสดชื่นขึ้นมา
นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่มันหมายความว่า! โอสถเม็ดนี้แม้แต่กับชายชราร่างกายทรุดโทรมอย่างเขา ก็ยังทรงพลัง ยิ่งไปกว่านั้น—
เสิ่นชิงหลีหลอมขึ้นมาได้หนึ่งเม็ด!
ก็ต้องหลอมเม็ดที่สองได้!
“ตุบ!”
ชายชราร่างเล็กทรุดตัวลงคุกเข่าทันที
เสิ่นชิงหลีสะดุ้ง รีบประคองอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น “ผู้อาวุโสเก่อทำเช่นนี้เพื่ออะไร? ข้าน้อยมิกล้ารับ”
“คุณชายรองเสิ่นขอรับ” ชายชราไม่ยอมลุก “โอสถเม็ดนี้ ท่านจะขายให้ข้าสักเม็ดได้หรือไม่?”
“ข้าด้วย! ข้าก็ต้องการ!” เหล่าชายชราพากันห้อมล้อม แทบจะแย่งโอสถสำเร็จจากมือเสิ่นชิงหลีโดยตรง
หากไม่ใช่เพราะเกรงว่าสกุลเสิ่นแห่งฉางสุ่ยไม่ใช่พวกที่ยั่วยุได้ง่าย และที่นี่ยังเป็นถิ่นของสำนักฮุ่นหยวน ความสงบเรียบร้อยคงรักษาไว้ไม่อยู่แล้ว
“ทุกท่าน!” จี้ไป๋ส่งเสียงร้องขึ้น “โปรดสงบสติก่อน ยังมีปรมาจารย์โอสถรุ่นเยาว์คนอื่น ๆ ร่วมประลองอยู่ด้วย ได้โปรดอย่ารบกวนพวกเขา”
“จริงจริง เจ้าสำนักจี้พูดถูก” เก่อชงรุ่ย ชายชราร่างเล็กที่พุ่งเข้าไปหาคนแรกเอ่ยขอโทษ ตนเองก็รู้สึกว่าหลุดท่าทางไปมาก
แต่เขาอดใจไว้ไม่อยู่จริง ๆ! ต่อให้เขาเป็นผู้นำสมาคมปรมาจารย์โอสถแห่งแดนอายุวัฒนะ มีสถานะในแดนปรมาจารย์โอสถเป็นรองเพียงท่านบรรพชนต้งเทียน แต่เมื่อเผชิญกับความเป็นความตายและโอกาสใกล้เข้ามาในการเหาะขึ้นสวรรค์เป็นเทพเจ้า เขาไม่อาจนิ่งเฉยได้