ทว่าตี้จิ้นก็กำลังมองแผ่นหลังของหลิวเซียวเซียวเช่นกัน "นางพูดอะไรกับเจ้าหรือ"
"เจ้าแอบฟังงั้นหรือ" เสิ่นชิงหลีเลิกคิ้ว
"ข้าไม่ได้ทำ!" ตี้จิ้นปฏิเสธทันควัน "แต่ข้าสัมผัสได้ว่านางส่งเสียงสื่อสารมาให้เจ้า"
"ต่อให้เจ้าต้องการ เจ้าก็แอบฟังได้สินะ" เสิ่นชิงถงถามอย่างเฉียบคม
นี่เป็นความจริง ตี้จิ้นไม่ได้ปฏิเสธ ด้านเสิ่นชิงถงก็ไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ ทุกคนจ้องมองเสิ่นชิงหลี
"ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร พวกเจ้าต่างยุ่งไปเถอะ โดยเฉพาะพี่สี่กับพี่คนอื่น หากรอบนี้พวกเจ้าสามารถกระตุ้นศักยภาพที่แท้จริงภายในกายผ่านพลังเซียนหงส์ทั้งห้าธาตุได้ อนาคตก็คาดหวังได้ยิ่งใหญ่"
เสิ่นชิงหลีคาดการณ์ว่า หลังการเดินทางสู่แดนบรรพชน นางมีโอกาสอย่างยิ่งที่จะบรรลุขั้นรวมปราณเป็นเทพได้ในคราวเดียว และหลังจากนางรวมปราณเป็นเทพเหาะขึ้นสวรรค์แล้ว สกุลเสิ่นแห่งฉางสุ่ยจำต้องพึ่งพากำลังภายในตระกูลเอง จึงจะรักษาสถานะในปัจจุบันไว้ได้อย่างมั่นคง
ก่อนเข้าสู่แดนบรรพชน แผนเดิมของนางคือการรวบรวมแดนอายุวัฒนะ ให้สกุลเสิ่นปกครองเหล่าผู้กล้าแห่งแดนอายุวัฒนะ แต่ราชินีหงส์ไม่อยู่แล้ว ปัจจัยแปรผันของสกุลเสิ่นมีมาก จึงไม่เหมาะที่จะขยายอำนาจ ควรดำรงเสถียรภาพไว้
อย่างไรก็ตาม ก่อนจากแดนอายุวัฒนะไป นางจะต้องทำลายสำนักฮุ่นหยวนให้สิ้นซาก มิเช่นนั้นภายหน้าสำนักฮุ่นหยวนจะต้องใช้ทุกวิธีทางที่ชั่วร้ายเพื่อกำจัดสกุลเสิ่นแห่งฉางสุ่ยแน่นอน
และหากปราศจากนาง สกุลเสิ่นแม้จะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่อาจต้านทานแผนการร้ายกาจที่ต่ำช้าเกินไปเหล่านั้นได้ ยังมีสำนักมารอีก นางต้องส่งมอบวิธีควบคุมพวกมันอย่างเบ็ดเสร็จให้ถึงมือคนในครอบครัว
แผนการเหล่านี้ที่วนเวียนอยู่ในใจของเสิ่นชิงหลี นางไม่ได้เอ่ยออกมา แต่เสิ่นชิงซานและคนอื่นๆ รู้ดีแก่ใจว่าพวกเขากำลังจะรับภาระอันใหญ่หลวงใดไว้ จึงพยักหน้ารับปากอย่างพร้อมเพรียง "น้องเล็กวางใจได้ พวกเราจะไม่ทำให้สายสืบทอดที่เจ้ามอบให้ต้องเสียเปล่า"