"รับรู้ถึงอะไรกัน!"
เสากวานอู่ค่อนข้างจะหงุดหงิดแล้ว
ยังไงล่ะ!
มีอะไรที่เขารับรู้ไม่ได้งั้นหรือ?
เจี่ยนอู๋จี๋กลับสบตากับเมิ่งจาง ทั้งคู่มองเห็นความสับสนในแววตาของอีกฝ่าย
ทว่าพวกเขากลับนึกถึงคำพูดที่จงหมิงหลานเคยกล่าวไว้โดยมิได้นัดหมาย หรือนางจะมั่นใจเช่นนั้น เพราะเด็กคนนี้?
มิฉะนั้น ในเมื่อแม้แต่บิดาแท้ๆ ยังไม่รู้ แล้วจงหมิงหลานจะแน่ใจถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?
แต่เอาเถอะ ถึงจะมีธิดา ก็ต้องเป็นของหนึ่งในพวกเขา จะเป็นไปไม่ได้ ที่นางตั้งครรภ์ให้ทั้งสองคน ก็ไม่ถูก อีกทั้งเด็กคนนี้ยังมีกลิ่นอายเทพของหงส์เพลิงอยู่ด้วย
"ตกลงมันยังไงกันแน่?" เจี่ยนอู๋จี๋คิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจจริงๆ
หลังจากฉินซู่หนี่ว์สิ้นชีพ เขากับเมิ่งจาง สุดท้ายพวกเขาก็เปิดใจคุยกันได้พอสมควร
ดังนั้นแม้จะไม่ได้เชื่อถือคำพูดของจงหมิงหลานทั้งหมด แต่ก็ล้วนเกิดความคลางแคลงใจ
เพราะธิดาก็มีเพียงหนึ่งเดียว จะเป็นของเขาก็ได้ ของเมิ่งจางก็ได้ และของเสากวานอู่ที่เห็นชัดๆ ว่ายังไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็ได้เช่นกัน
ทว่าสถานการณ์ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า—
มีเด็กคนหนึ่ง ซึ่งมีทั้งกลิ่นอายของเขา ของเมิ่งจาง และของจงหมิงหลานกับซู่หนี่ว์!
นี่มันอะไรกัน?
"ข้าอาจจะรู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น"
เมิ่งจาง ในฐานะผู้ที่คิดมากและค่อนข้างฉลาดกว่าในหมู่เทพบดีทั้งสามที่นั่งอยู่ รู้สึกว่าตนพอจะคาดเดาความจริงได้
เพราะเขาไม่เคยลืมว่า ซู่หนี่ว์เคยบอกเขาว่า ธิดาของพวกเขาแท้จริงแล้วมีพรสวรรค์ผิดธรรมดา ดูเหมือนเป็นเทวะไร้ค่า แต่แท้จริงสามารถหลอมรวมปราณเทพทั้งมวลได้ เป็นสรีระรวมวิถีที่ยอดเยี่ยม