“ที่แท้ สาส์นนางพูดมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริง” ท่านเจ้าขุนเขาสวี่ทั้งอิจฉาทั้งริษยา มิน่าเล่า นางถึงได้เป็นนักปรุงโอสถระดับสามตั้งแต่อายุยังน้อย ที่แท้ก็เป็นอัจฉริยะห้าธาตุ!
นักปรุงโอสถ หาใช่มีพรสวรรค์ธาตุไฟและไม้ก็สำเร็จสมบูรณ์ นั่นเป็นเพียงพรสวรรค์ขั้นพื้นฐาน หากต้องการก้าวขึ้นไปสูงกว่านี้ ต้องสัมผัสได้ถึงอีกสามธาตุด้วย
และอัจฉริยะห้าธาตุ ต่างหากที่เป็นกายสิทธิ์แห่งนักปรุงโอสถ!
ร่างกายเช่นนี้ เป็นมิตรกับสมุนไพรทั้งมวลโดยกำเนิด จะปรุงโอสถชนิดใดล้วนสำเร็จเป็นโอสถ
เพียงแค่บรรพชนแห่งหุบเขาเทพโอสถ เป็นอัจฉริยะสี่ธาตุ ก็มีผลงานสูงส่งถึงเพียงนั้นแล้ว
ทว่าผู้นำหุบเขาโอสถกลับสงบนิ่ง เขาแหงนมองเสิ่นชิงหลีที่ราวกับเทพธิดา และเทวรูปศักดิ์สิทธิ์เบื้องหลังนางซึ่งนับแต่ปรากฏก็ไม่เคยเลือนหาย เขารู้ว่าสิ่งนี้มิใช่สิ่งที่หุบเขาเทพโอสถของพวกเขาจะรั้งไว้ได้
“ผู้นำหุบเขา กายสิทธิ์ห้าธาตุ ที่แท้ก็มีอยู่จริง”
“ศิษย์นึกว่าเป็นเพียงบันทึกนอกประวัติศาสตร์มาโดยตลอด”
“ท่านพี่เสิ่นงดงามยิ่งนัก”
เหล่าศิษย์แห่งหุบเขาเทพโอสถได้เห็นประจักษ์ว่าตำนานคือสิ่งใด และตำนานมีอยู่จริง บนร่างของเสิ่นชิงหลี
“ข้าตายแล้วจริงๆ ด้วย”
หลิวเมิ่งขยี้ตาพลางเอ่ยน้ำเสียงสมเพชตน
แต่นางหันไปมองดู ก็รู้สึกผิดปกติ?
ทว่าไร้ผู้ใดให้คำตอบนาง เหล่าคนของสำนักเทียนซิงก็กำลังมองเสิ่นชิงหลีอยู่เช่นกัน
จีว่านซิงเองก็ไม่สงบนิ่งแล้ว เขารู้ว่าหลิวเมิ่งสายตาดี แต่จะดีถึงขั้นนี้ ก็เกินความคาดหมายเขาแล้ว
ดูท่า สำนักเทียนซิงของพวกเขาจะกลับได้แล้ว