‘เทพองค์ราชัน?!’
โหลวกวานเสวี่ยแทบหลุดปากอุทาน
นางเป็นผู้ติดตามใกล้ชิดของเทพองค์ราชันคุนหลุนจริง อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเทพองค์ราชัน
ด้วยฐานะอันสูงส่งเหนือผู้ใด เขาจึงไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมงานชุมนุมเซียนหรืองานเลี้ยงใด ๆ อย่างจงใจ ทั้งยังไม่ชอบความอึกทึกครึกโครม เหล่าเทพเซียนที่มีโอกาสพบเขาจึงมีน้อยยิ่ง
ยามเกิดศึกมหาภัย เขาก็ปรากฏตัวออกมา ทว่ากลับเสด็จมาด้วยร่างเทพอวตารโดยตรง! ดังนั้นแม้เทพทั้งหลายจำนวนมากจะได้รับการรักษาจากเขา แต่ก็ไม่เคยเห็นใบหน้าของเขาจริง ๆ
ทว่าตอนนี้...
แม้โหลวกวานเสวี่ยจะจำเขาได้!
แต่ในใจก็ยังไม่แน่ใจเต็มที่
อย่างไรเสีย เสิ่นคว่อที่ยังไม่ได้กลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม บนร่างก็มีเพียงกลิ่นอายของศิษย์เซียนธาตุน้ำแข็งธรรมดาเท่านั้น
แต่เมื่อโหลวกวานเสวี่ยเห็นสองแม่ลูกจงหมิงหลานเดินเข้าไปหาเขา และเห็นแววตาเย็นชาของเขาพลันฉายความอบอุ่นออกมา นางก็มั่นใจแล้ว!
เวลานี้จงหมิงหลานกำลังเอ่ยว่า «พวกเจ้าสองคนรู้แผนการของอาหลีอยู่แล้วสินะ ตั้งใจปิดบังข้าสินะ»
«เรื่องมันยาวน่ะ» ตี้จิ้นเดินเข้ามาหา พลางยื่นมือไปหิ้วจิ่วหลีที่ดูดพลังจนอิ่มหนำแล้วโยนให้เสิ่นคว่อ
«โฮก!» จิ่วหลีที่ยังสะลึมสะลือเกือบจะข่วนคนเข้าให้! พอเห็นว่าเป็นเสิ่นคว่อก็รีบเก็บกรงเล็บ ก่อนจะหันไปโมโหใส่คนที่โยนมันมา
แต่เมื่อเห็นชัด ๆ ว่าคือ ตี้จิ้น มันก็เกาหูแล้วหดตัวอยู่ในอ้อมแขนเสิ่นคว่ออย่างว่าง่าย
ทว่าเสิ่นคว่อเองก็ไม่คุ้นกับการอุ้มเจ้าขนปุยนัก จึงส่งมันให้จงหมิงหลานทันที «ตอนขึ้นมา อาหลีถามอาจิ่นไว้แล้ว»
เสิ่นชิงหลีซึ่งวิเคราะห์จากถ้อยคำมากมายของจงหมิงหลานมานานแล้วว่า ซูฉาฉาน่าจะยังไม่ตาย และเป็นบุตรสาวของฉินซู่หนี่ว์ ได้ถามตี้จิ้นเป็นพิเศษว่าในตำหนักเทวะสามารถชำระแค้นส่วนตัวได้หรือไม่