นางเป็นบุตรสาวของบิดาตนเอง!
เป็นเทพธิดาคุนหลุนโดยชอบธรรม
โหลวกวานเสวี่ยคิดจะแย่งชิงหรือ? ฝันไปเถอะ
เสิ่นชิงหลีไม่ชอบเรื่องจุกจิกวุ่นวายเป็นที่สุด!
พิธีใหญ่ที่ทุกสายตาจับจ้องเช่นนี้ เหมาะจะจัดการปัญหาทั้งหมดให้สิ้นซากในคราวเดียวพอดี
“โอหังนัก!”
“คิดอะไรอยู่กัน?”
เหล่าเทพเซียนหลายคนที่เคยได้รับประโยชน์จากโหลวกวานเสวี่ย ต่างพากันตำหนิเสิ่นชิงหลีว่าไม่รู้จักประมาณตน
คนอย่างโหลวกวานเสวี่ย หากอยู่ก่อนศึกมหาภัย ก็นับเป็นปรมาจารย์โอสถเทพที่ไม่เลวแล้ว
อย่างไรเสีย ผู้ที่ปรุงโอสถเทวะซึ่งรักษาเทวะขั้นปฐมภูมิได้ ก็มีเพียงเทพองค์ราชันคุนหลุนเท่านั้น!
โอสถเทวะรักษาอาการบาดเจ็บที่ปรมาจารย์โอสถเทพคนอื่นปรุงได้ อย่างมากก็มีประโยชน์ต่อเทวะที่ได้รับสมญานาม นอกเหนือจากเทวะขั้นปฐมภูมิเท่านั้น
นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในวังเทพคุนหลุน นอกจากเทพองค์ราชันคุนหลุนแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดได้รับการแต่งตั้งเป็นเทพอีก
เพราะเทพองค์ราชันคุนหลุนไม่ยินยอม
ในสายตาเขา ผู้ที่ปรุงโอสถเทพซึ่งช่วยชีวิตสรรพชีวิตไม่ได้ ล้วนไม่คู่ควรกับคำว่าปรมาจารย์โอสถเทพ!
ที่อื่นเขาไม่ยุ่ง และคร้านจะยุ่ง แต่สำหรับคุนหลุน เขาไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น
เสิ่นชิงหลีใช้มาตรฐานของเขาท้าประลองโหลวกวานเสวี่ย และเท่ากับท้าประลองซีหวังหมู่ด้วย!
ซีหวังหมู่มิใช่คนโง่ ย่อมเข้าใจการยั่วยุของเสิ่นชิงหลีแล้ว สีหน้าพลันยากหยั่งถึง
“ข้าไม่รับคำท้า!” โหลวกวานเสวี่ยปฏิเสธ!
แม้นางจะคิดว่าเสิ่นชิงหลีไม่มีทางปรุงโอสถเทพระดับนั้นได้
แต่หากเกิดทำได้ขึ้นมาล่ะ?